Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παγκόσμιες ημέρες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παγκόσμιες ημέρες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2014

Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής- Δελτίο τύπου Ένωσης Διαιτολογων-Διατροφολόγων Ελλάδας

ΔΤ Ένωση Διαιτολόγων-Διατροφολόγων 16/10/2014


Η Παγκόσμια Μέρα της Διατροφής είναι η γενέθλια μέρα του Διεθνή Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO). Κάθε χρόνο ο FAO επικεντρώνεται σε ένα ξεχωριστό κεντρικό ζήτημα επιδιώκοντας να προβληματίσει και να κινητοποιήσει κυβερνήσεις και διεθνείς οργανώσεις προς τη κατεύθυνση επίλυσης ζητημάτων που αφορούν την τροφή και την σίτιση των πληθυσμών.


Φέτος η μέρα είναι αφιερωμένη στην "Οικογενειακή Γεωργία : Διατρέφοντας τον κόσμο, φροντίζοντας τη γη". Στην προσπάθεια δηλαδή αξιοποίησης της γης σε οικογενειακό επίπεδο για να επιτευχθεί επάρκεια τροφής για όλους. Ένα μοντέλο καλλιέργειας που δεν απέχει πολύ από τον παραδοσιακό τρόπο εκμετάλλευσης της γης.

Για πολλούς ίσως το θέμα να δείχνει μακρινό και μη άμεσα σχετιζόμενο με την Ελληνική πραγματικότητα. Όμως οι οικονομικές συγκυρίες και η προσπάθεια ανάκαμψης της Ελληνικής Οικονομίας είναι στενά συνυφασμένες με το φετινό θέμα εορτασμού του FAO.

Βασικός άξονας της Ελληνικής οικονομίας ήταν πάντα η γεωργία και η μεταποίηση γεωργικών προϊόντων. Και ειδικότερα η καλλιέργεια γης σε οικογενειακή βάση. Η σημερινή εικόνα όμως είναι γερασμένη μιας και ο αγροτικός πληθυσμός ηλικιακά δεν έχει ανανεωθεί σημαντικά και οδηγείτε σε ηλικιακό μαρασμό. Είναι λοιπόν επιτακτική η ανάγκη να συνεχιστεί η καλλιέργεια της γης αλλά και ο εκσυγχρονισμός της καθώς και ο προσανατολισμός της προς νέες παραγωγικές και αποδοτικές κατευθύνσεις μέσα από την συνέχιση της αξιοποίησης της οικογενειακής γης. Είναι ανάγκη η νέα γενιά να μην κληρονομήσει απλά τα εδάφη αλλά να συνεχίσει την πορεία των προγόνων σε νέες πιο αποδοτικές βάσεις.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε όλοι ότι η εγκατάλειψη της ελληνικής υπαίθρου και η απομάκρυνση από τις εστίες οδηγεί σε μαρασμό την παραγωγή αγαθών. Η εντατικοποίηση της καλλιέργειας μπορεί επίσης να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα στην αγροτική γη και οικονομία.

Είναι λοιπόν απαραίτητο η νέα γενιά να κληρονομήσει όχι μόνο την αγροτική γη αλλά και να αποκτήσει όλα αυτά τα εφόδια και γνώσεις που θα κάνουν την ενασχόληση με τη γεωργία αποδοτική και προσοδοφόρα.

Έχουμε και στο παρελθόν τονίσει ότι ο προσανατολισμός προς νέες καλλιέργειες πρέπει να συνοδευτεί και από ανάλογες κινήσεις και στην μεταποίηση και τυποποίηση. Και εδώ είναι σημαντικός ο ρόλος του διαιτολόγου διατροφολόγου που θα συμβάλει στην ανάπτυξη και τεκμηρίωση αυτών των επιλογών.

Με το βλέμμα στο μέλλον και με την σκέψη στο παρελθόν ελπίζουμε ότι η Ελληνική πολιτεία θα δώσει τα μέσα στην νέα γενιά να κληρονομήσει και να εξελίξει την Ελληνική οικογενειακή καλλιέργεια γης. Να δώσει την δυνατότητα για επιστροφή στις οικογενειακές ρίζες, για την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την δημιουργία ασφαλούς περιβάλλοντος γεωργικής ανάπτυξης.

Το ΔΣ της ΕΔΔΕ



ΠΗΓΗ

Σάββατο 31 Μαΐου 2014

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 31 Μαΐου, με απόφαση που πήρε το 1988 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, για να μας υπενθυμίζει τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος.Στατιστικά Στοιχεία

Το κάπνισμα προκαλεί:
  • τον θάνατο 3,5 εκατομμυρίων ανθρώπων κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο
  • το 25% των θανάτων από καρδιοπάθεια
  • το 83% των θανάτων από χρόνια βρογχίτιδα και εμφύσημα
  • το 90% των περιφερειακών αγγειακών νόσων που συχνά οδηγούν σε ακρωτηριασμό
  • το 82% των θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα
  • oικονομική «αιμορραγία» 200 δισεκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο στους πάσχοντες από νόσους που σχετίζονται με το κάπνισμα, σύμφωνα με μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ελληνικού Ιδρύματος Καρδιολογίας, της Αντικαπνιστικής και Αντικαρκινικής Εταιρίας:
  • Η Ελλάδα είναι μία από τις πρώτες χώρες στην Ευρώπη σε κατανάλωση τσιγάρων, με τους άνδρες να προηγούνται με 47,4% έναντι 39,6% των γυναικών.
  • Το 33% των εφήβων, ηλικίας 12 έως 18 ετών, έχουν δοκιμάσει τσιγάρο και το 10% δηλώνουν καπνιστές.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας:
  • Οι καπνιστές στη χώρα μας αυξήθηκαν κατά 10% από το 1996. Το ίδιο, όμως, συνέβη και με τους θανάτους με καρκίνο του πνεύμονα, που ξεπερνούν πλέον τους 6.000 ετησίως.
  • Ακόμη και από την ηλικία των 10 ετών, οι Έλληνες δοκιμάζουν το τσιγάρο.
  • Μέχρι τα 14, σχεδόν οι μισοί έφηβοι έχουν δοκιμάσει τσιγάρο, ενώ στα 18 ο ένας στους δύο μαθητές έχει γίνει συστηματικός καπνιστής.
  • Μόλις το 3% των μαθητών του γυμνασίου και το 11% των μαθητών του λυκείου καταφέρνουν να σταματήσουν το κάπνισμα μετά από συστηματική χρήση.
  • Αυξάνονται όλο και περισσότερο οι νέες γυναίκες καπνίστριες, αλλά και όσες δεν συμμορφώνονται σε ευαίσθητες περιόδους, όπως αυτές της εγκυμοσύνης και του θηλασμού. 


Δεν είναι τυχαίο, εξηγούν οι επιστήμονες, ότι η πιθανότητα για έμφραγμα του μυοκαρδίου αυξήθηκε κατά 50% τα τελευταία χρόνια στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες.

Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2014

Δωρεάν γυναικολογικές εξετάσεις σε άπορες και ανασφάλιστες στο Αρεταίειο, 3 με 7 Φεβρουαρίου

Δωρεάν γυναικολογική εξέταση, εξέταση μαστού και Παπ τεστ θα προσφέρει, από τη Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου, έως και την Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου, σε άπορες και ανασφάλιστες γυναίκες, η Β΄ Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αρεταίειο Νοσοκομείο, με την ευκαιρία της εβδομάδας πρόληψης του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Η εξέταση θα γίνεται στα εξωτερικά ιατρεία του Νοσοκομείου και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.


Πηγή

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

Παγκόσμια Ημέρα Κατά του AIDS-Προβολή ταινίας RUINS


Σήμερα 1η Δεκεμβρίου, την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS, επέλεξαν οι δημιουργοί για να να ανεβάσουν στο διαδίκτυο ολόκληρο το ντοκιμαντέρ RUINS, που έχει θέμα την δίωξη και δημόσια διαπόμπευση οροθετικών γυναικών, τον Απρίλιο του 2012, λίγες ημέρες πριν τις εθνικές εκλογές.

Χιλιάδες θεατές έχουν ήδη παρακολουθήσει αυτή την ταινία, καθώς έχει προβληθεί σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό, χρειάζεται να δει και κυρίως να ενημερωθεί ακόμα περισσότερος κόσμος για όσα είχαν συμβεί και συνεχίζουν να συμβαίνουν ακόμα.Τον τρόπο με τον οποίο γυναίκες που βρίσκονται στο περιθώριο της ζωής έτυχαν άγριας εκμετάλλευσης απο ΜΜΕ και πολιτικούς , με το πρόσχημα της δημόσιας υγείας.

Γυναίκες , τοξικομανείς επί το πλείστον,που συνελήφθησαν στους δρόμους, χαρακτηρίστηκαν ιερόδουλες από τις αρχές και τον τύπο, αν και εκτός από μία περίπτωση, ποτέ δεν εξακριβώθηκε κάτι τέτοιο. εξαναγκάστηκαν σε εξετάσεις για τον ιό του HIV, έμαθαν ότι είναι φορείς μιας βαριάς ασθένειας με το χειρότερο τρόπο, κατηγορήθηκαν με σοβαρές κατηγορίες χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, και τέλος τα προσωπικά τους στοιχεία έγιναν γνωστά σε όλη την Ελλάδα καθώς οι φωτογραφίες τους δημοσιεύτηκαν στο σαιτ της ΕΛΑΣ και αργότερα παντού, μαζί με τα ονόματα τους.

Σήμερα οι γυναίκες αυτές έχουν αποφυλακιστεί,  οι κατηγορίες εναντίων τους μειώθηκαν, και οι 8 έχουν ήδη αθωωθεί. Αλλά το στίγμα για αυτές τις γυναίκες και τις οικογένειές τους παραμένει.

Μερικές από τις δηλώσεις των ίδιων των γυναικών στο ντοκιμαντέρ:

"Μπες στο περιπολικό για εξακρίβωση", μου είπαν. Με μετέφεραν σ' ένα υπόγειο για εξετάσεις. Μου είπαν απλά "έχεις AIDS. Θα πας φυλακή"

"Οι άνθρωποι της ασφάλειας φορούσαν γάντια. Οι αστυνομικοί συμπλήρωναν τα χαρτιά, φορώντας μάσκα. Αφηναν το φαγητό σ' ένα παγκάκι."

"Ηρθε το παιδί να με δει και μου φόρεσαν χειροπέδες."

"Αναγκάστηκα να κόψω τις φλέβες μου για να με μεταφέρουν στο νοσοκομείο κρατουμένων".

" 'Εδιωξαν τ' αδέλφια μου από τη δουλειά, το παιδί μου από το σχολείο."

"Δε θέλω να έχω άρρωστη μαμά" 

"Η Ρωσίδα είναι ανήλικη. Είναι η πρώτη που συνελήφθη. Και η μοναδική που βρέθηκε σε οίκο ανοχής. Πρόκειται για θύμα δουλεμπορίου"  -  Βαγγελιώ Σουμελή (Σύλλογος Συμπαράστασης Οροθετικών).


Η ιστορία δεν τελειώνει εδώ όμως.  Οι γυναίκες αυτές μαζί με τη στήριξη ομάδων ακτιβιστών έχουν προσφύγει στα δικαστήρια (ελληνικά και ευρωπαϊκά ) για την εκ των υστέρων δικαίωση τους.Ο Βρετανικός οργανισμός Union Solidarity International έχει ήδη ανοίξει τραπεζικό λογαριασμό στην Αγγλία στον οποίο μπορεί ο καθένας να προσφέρει μια μικρή ή μεγάλη δωρεά που θα διατεθεί στη στήριξη των δικαστικών υποθέσεων των γυναικών.

Τα "Θέματα Υγείας" θα κάνουν live streaming το ντοκιμαντέρ. Μείνετε συντονισμένοι.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου 


"Η στιγμή της διαδικτυακής πρεμιέρας του Ruins / Ερείπια έφτασε!

Μετά από σειρά προβολών του ντοκιμαντέρ μας για την υπόθεση της δίωξης και διαπόμπευσης των οροθετικών γυναικών, η ταινία θα ανέβει στο διαδίκτυο την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS.

Η διάθεση θα ξεκινήσει με streaming του Ruins στο σάιτ της ERT www.ertopen.comτην Κυριακή 1η Δεκεμβρίου 2013 στις 8μμ ώρα Ελλάδας (6μμ UTC). Η ταινία θα γίνει streaming με Ελληνικούς και Αγγλικούς υποτίτλους. H προβολή διοργανώνεται μετά από πρόσκληση των εργαζομένων της ΕΡΤ και της ΕΡΤ3.

Θα μπορέσετε επίσης να το παρακολουθήσετε από το site του Ruins καθώς και απο τα Unfollow, OmniaTV και με γαλλικούς υπότιτλους την ίδια ώρα στο okeanews.fr και με ισπανικούς υπότιτλους στο directa.cat. Ελπίζουμε στη στήριξή σας στην πρεμιέρα του Ruins στο ίντερνετ και των εργαζομένων της ΕRT κάνοντας embed το ζωντανό stream της ΕΡΤ στον ιστότοπό σας την ίδια ημερομηνία (μπορείτε να βρείτε τον κώδικα στο τέλος του κειμένου).

Μετά το ζωντανό streaming το Ruins θα διατεθεί στο σάιτ μας με υπότιτλους σε διάφορες γλώσσες. Θα είναι επίσης διαθέσιμο για κατέβασμα από εδώ.

Σκοπός της διάθεσης του Ruins στο ίντερνετ είναι να φτάσουμε ένα ακόμα μεγαλύτερο κοινό από τους χιλιάδες που έχουν ήδη δει την ταινία στη διεθνή περιοδεία μας. Τους τελευταίους δυο μήνες είχαμε την χαρά και την τύχη να μας φιλοξενήσουν φορείς, οργανισμοί, μικρές και μεγάλες ομάδες από την Ελλάδα και την Κύπρο καθώς και την Αγγλία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Ολλανδία, την Αυστραλία, την Ιρλανδία και τη Σουηδία. Οι προβολές μας θα συνεχιστούν και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού μέσα στους επόμενους μήνες. Η φιλοξενία και ανταπόκριση σας μας έχει γεμίσει με ευγνωμοσύνη και ενέργεια για μελλοντικά σχέδια.

Αυτό που προέχει όμως δεν είναι περισσότερα ντοκιμαντέρ.

Ο δικαστικός αγώνας των οροθετικών γυναικών κατά του Ελληνικού κράτους και κάποιων από τους υπευθύνους για τα έκτροπα της υπόθεσης αυτής δεν έχει τελειώσει. Σειρά προσφυγών και μηνύσεων στα Ευρωπαϊκά και Ελληνικά δικαστήρια εκκρεμούν και οι γυναίκες και ομάδες ακτιβιστών που τις έχουν καταθέσει, μαζί με τους εθελοντές δικηγόρους που τις στηρίζουν χρειάζονται άμεση συνδρομή.

Γι’αυτό το λόγο η ομάδα παραγωγής μας κάνουμε έκκληση σε όλους σας για τη συνδρομή σας σ’ αυτόν το δικαστικό αγώνα. Ο Βρετανικός οργανισμός Union Solidarity International που στήριξε από την πρώτη στιγμή το ντοκιμαντέρ μας, έχει ήδη ανοίξει τραπεζικό λογαριασμό στην Αγγλία στον οποίο μπορείτε να κάνετε μια μικρή ή μεγάλη δωρεά που θα διατεθεί στη στήριξη των δικαστικών υποθέσεων των γυναικών.

Για περισσότερες λεπτομέρειες για τις υποθέσεις και τον τρόπο αξιοποίησης των δωρεών μπορείτε να δείτε εδώ (για ελληνικά) και εδώ (για αγγλικά).

Επιπλέον, η ομάδα μας θα διαθέσει ΟΛΑ ΤΑ ΕΣΟΔΑ από τυχόν εισιτήρια μελλοντικών προβολών, πωλήσεις DVD ή οποιοδήποτε άλλο έσοδο του ντοκιμαντέρ στο δικαστικό αγώνα.
Ελπίζουμε στη δικαίωση των οροθετικών γυναικών. Η δικαιοσύνη για αυτές θα είναι δικαίωση για όλους μας.

H ομάδα παραγωγής του Ruins / Eρείπια"



Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2013

Παγκόσμια Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού

Δελτίο τύπου του Υπουργείου Υγείας για την Παγκόσμια Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού.

Aπό το 1996 στη χώρα μας έχει καθιερωθεί η πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου (1-7) ως Παγκόσμια Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού. Το θέμα της φετινής Εβδομάδας είναι: «Υποστήριξη θηλασμού: Κοντά στις μητέρες»

Οι  γενικότεροι στόχοι της Παγκόσμιας Εβδομάδας Μητρικού Θηλασμού είναι:

1. Η αναγνώριση των κινδύνων που εγκυμονεί, αλλά και των ευκαιριών που παρέχει η παγκοσμιοποίηση για τις πρακτικές του μητρικού θηλασμού.
2. Η εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που προσφέρει η παγκόσμια επικοινωνία για την εκπαίδευση των ατόμων όσον αφορά στα πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού και στα μειονεκτήματα της τεχνητής διατροφής.
3. Η προαγωγή και η λήψη δράσεων στα πλαίσια της Παγκόσμιας Στρατηγικής για τη διατροφή του νεογνού και του νηπίου.
4. Η αποτροπή της αποδυνάμωσης του Διεθνούς Κώδικα Εμπορίας Υποκατάστατων του Μητρικού Γάλακτος και υλοποίησης των σχετικών Αποφάσεων της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας.
5. Η δράση για τη δημιουργία συμμαχιών με άλλα πολιτικά και κοινωνικά κινήματα που αγωνίζονται για παγκόσμια δικαιοσύνη, ειρήνη και υγεία για όλους.
6. Η σφαιρική αντίληψη των πραγμάτων και η τοπική δράση όλων των παραγόντων της οργανωμένης κοινωνίας για την προστασία, προαγωγή και υποστήριξη του Μητρικού Θηλασμού.

Στα πλαίσια της φετινής Παγκόσμιας Εβδομάδας Μητρικού Θηλασμού παρακαλούνται οι διάφοροι φορείς, μεμονωμένα ή σε συνεργασία μεταξύ τους (φορείς υγείας, εκπαίδευσης, Τοπικής Αυτοδιοίκησης), να οργανώσουν ποικίλες εκδηλώσεις αφιερωμένες στο φετινό θέμα της Παγκόσμιας Εβδομάδας Μητρικού Θηλασμού.  Ενδεικτικά αναφέρονται:

- διαλέξεις, ομιλίες στο ευρύ κοινό, ομιλίες στα σχολεία, πληροφόρηση από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης (τοπικό ραδιόφωνο, τηλεόραση, τύπο)

- επισκέψεις των σχετικών φορέων στις Μαιευτικές κλινικές Κρατικές - Ιδιωτικές (όπου υπάρχουν) για να ενημερώσουν τις μητέρες που θηλάζουν.


Αναφορικά με το στόχο της φετινής Παγκόσμιας Εβδομάδας Μητρικού Θηλασμού με θέμα: «Υποστήριξη θηλασμού: Κοντά στις μητέρες», ακολουθεί το μήνυμά της Παγκόσμιας Συμμαχίας για την Προώθηση του Μητρικού Θηλασμού (World Alliance from Breastfeeding Action-WABA).             

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012

Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη 2012

Δελτίο τύπου, Υπουργείο Υγείας, 12/11/2012


Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί για τα άτομα με διαβήτη όσο και για όλη τους την οικογένεια μία συνεχή κατά κύριο λόγο ψυχολογική επιβάρυνση. Η ημέρα για τον διαβήτη αποτελεί παγκόσμια, μετά την ημέρα για το AIDS, την δεύτερη ημέρα η οποία έχει ορισθεί επισήμως από τα Ηνωμένα Έθνη και η οποία έχει αφιερωθεί σε μία σοβαρή ανωμαλία του Μεταβολισμού. Έτσι λοιπόν ορίσθηκε ότι η 14η Νοεμβρίου κάθε χρόνο η οποία είχε προσδιορισθεί από την Διεθνή Συνομοσπονδία για τον Διαβήτη να είναι διεθνώς η επίσημη ημέρα που αφιερώνεται σε αυτόν.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι για τον διαβήτη τύπου 1,υφίσταται παντελής έλλειψη παραγωγής ινσουλίνης από το πάγκρεας και δεν υπάρχει δυνατότητα προλήψεώς του. Συζητείται από ετών αλλά και σήμερα, ότι υπάρχουν πιθανώς «περιβαλλοντικοί παράγοντες» οι οποίοι οδηγούν σε καταστροφή των κυττάρων που παράγουν ινσουλίνη στο πάγκρεας, τα λεγόμενα νησίδια του Langerhans, και ο ασθενής υποχρεούται να κάνει ενέσεις ινσουλίνης δια βίου. Η ιστορία όμως της γενέσεως του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, όπου ανήκει το 95% του συνόλου των διαβητικών, μπορεί αφ’ ενός να προληφθεί (απώλεια σωματικού βάρους και σωματική άσκηση) και, αφ’ετέρου, να αντιμετωπισθεί με αντιδιαβητικά δισκία. Για το λόγο αυτόν, είναι υποχρέωση όλων των Χωρών η 14η Νοεμβρίου κάθε χρόνο να αποτελεί ορόσημο για την ενημέρωση του κοινού και μάλιστα από οργανισμούς όπως το Εθνικό Κέντρο για την Έρευνα Πρόληψη και Θεραπεία του Σακχαρώδη Διαβήτη και των Επιπλοκών του (Ε.ΚΕ.ΔΙ.), το οποίο σύμφωνα με το διάταγμα ιδρύσεως του, σε συνεργασία με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) και τη Διεθνή Ομοσπονδία για τον Διαβήτη (IDF), συμβάλλει αποφασιστικά στην αντιμετώπιση της νόσου σε όλα τα επίπεδα, δίνοντας παράλληλα νέα ώθηση στην επιστημονική γνώση γύρω από τον Σακχαρώδη Διαβήτη.

  Το παγκόσμιο λοιπόν μήνυμα για όλες τις χώρες της υφηλίου, την ημέρα του Διαβήτη, δηλ. την 14ηΝοεμβρίου, είναι «Αφήστε μας να τιθασεύσουμε τον σακχαρώδη διαβήτη». 

 Εντατικές εκδηλώσεις για την εφαρμογή του μηνύματος λαμβάνουν χώρα σε όλες τις χώρες της υφηλίου, με στόχο την διαφώτιση του πληθυσμού και την αποτελεσματική πρόληψη του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2012

Οκτώβριος: Μήνας πρόληψης και ενημέρωσης για τον καρκίνο του μαστού

Δελτίο τύπου από το υπουργείο Υγείας


Η ασθένεια σήμερα 

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο συχνότερος τύπος καρκίνου στις γυναίκες. Περίπου 1 στις 9 γυναίκες θα αναπτύξει καρκίνο του μαστού κάποια στιγμή στη διάρκεια της ζωής της. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, περισσότερες από 250.000 νέες διαγνώσεις καρκίνου του μαστού γίνονται κάθε χρόνο και 90.000 γυναίκες πεθαίνουν από τη νόσο. Στην Ελλάδα, τα νέα περιστατικά ανέρχονται σε περίπου 4.500 ετησίως και οι θάνατοι από καρκίνο του μαστού σε περίπου 1.600.

Αν ο καρκίνος διαγνωσθεί αρκετά γρήγορα, πριν επεκταθεί σε άλλα όργανα, το πενταετές ποσοστό επιβίωσης των γυναικών με καρκίνο του μαστού ξεπερνά το 95%. Παρ' όλες όμως τις προόδους στη διάγνωση και τη θεραπεία, ο καρκίνος του μαστού αποτελεί την κύρια αιτία θανάτων σχετιζόμενων με τον καρκίνο στις γυναίκες, και την υπ' αριθμόν τρία αιτία θανάτου συνολικά στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

 Η Ελλάδα είναι δυστυχώς από τις χώρες όπου η διάγνωση του καρκίνου του μαστού γίνεται συνήθως όταν η νόσος είναι σε αρκετά προχωρημένο στάδιο. Το αποτέλεσμα είναι ότι η νόσος ελέγχεται πιο δύσκολα και οι πιθανότητες να εξαπλωθεί ο καρκίνος στους γειτονικούς ιστούς και λεμφαδένες (τοπικά υποτροπιάζων καρκίνος) ή σε άλλα σημεία του σώματος (μεταστατικός καρκίνος) είναι πολύ περισσότερες. Τα όργανα στα οποία γίνεται συχνότερα μετάσταση είναι τα οστά (συνήθως το πρώτο σημείο μετάστασης), το ήπαρ, ο εγκέφαλος και οι πνεύμονες. Στην περίπτωση αυτή, ο ρεαλιστικός στόχος της θεραπείας είναι η ανακούφιση από τα συμπτώματα, η καθυστέρηση της εξέλιξης της νόσου και η παράταση της ζωής. Περίπου 50% των ασθενών στις οποίες δεν γίνεται έγκαιρη διάγνωση αναπτύσσουν μεταστατικό καρκίνο του μαστού και ο μέσος χρόνος επιβίωσής τους είναι 18 έως 30 μήνες.

Παράγοντες κινδύνου καρκίνου του μαστού 

Οι αιτίες που προκαλούν καρκίνο του μαστού είναι άγνωστες. Υπάρχουν, ωστόσο, κάποιοι παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου σε μια γυναίκα:

  • Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού 
  • Μέση ηλικία Ιστορικό καλοηθών νοσημάτων του μαστού
  •  Μακροχρόνια έκθεση σε ορμόνες, για παράδειγμα λόγω καθυστερημένης εμμηνόπαυσης ή θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες 
  •  Πρώτη εγκυμοσύνη σε μεγάλη ηλικία 
  •  Παράγοντες που αφορούν στον τρόπο ζωής, συμπεριλαμβανομένης της έκθεσης σε ιονίζουσα ακτινοβολία, της αυξημένης κατανάλωσης αλκοόλ και της κατανάλωσης μιας πλούσιας σε λιπαρά διατροφής. 
Διάγνωση και θεραπεία

Τα συμπτώματα του καρκίνου του μαστού περιλαμβάνουν:
  • Μία σκληρή μάζα που αναπτύσσεται στο μαστό ή στη μασχάλη, η οποία συνήθως είναι ανώδυνη και εμφανίζεται μόνο στη μία πλευρά 
  • Μεταβολή στο μέγεθος ή το σχήμα του μαστού 
  • Αλλαγές στο δέρμα, όπως εμφάνιση κοιλοτήτων, πτυχών ή ερυθρότητας 
  • Αλλαγές στη θηλή, όπως ασυνήθιστες εκκρίσεις ή εμφάνιση εξανθήματος γύρω από την περιοχή της θηλής 

 Η πρόληψη παραμένει πάντα η καλύτερη θεραπεία και, καθώς η ασθένεια είναι σήμερα ιάσιμη εάν ανιχνευθεί έγκαιρα, είναι πολύ σημαντικό οι γυναίκες,

  •  να ελέγχουν τακτικά τον μαστό τους με ψηλάφηση, τουλάχιστον μία φορά τον μήνα, μετά την 7η μέρα μετά την έναρξη της περιόδου. 
  • να επισκέπτονται άμεσα τον γιατρό τους εάν παρατηρήσουν οποιαδήποτε ασυνήθιστη αλλαγή στον μαστό. Αυτός όμως δεν είναι λόγος πανικού, καθώς τα περισσότερα οζίδια του μαστού είναι καλοήθη (μη-καρκινικά) και μπορούν να αφαιρεθούν χωρίς επιπτώσεις 
  •  να κάνουν μαστογραφία τακτικά. 

Η μαστογραφία συνιστάται μετά την ηλικία των 50 ετών ή και νωρίτερα αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού ή υφίστανται άλλοι παράγοντες κινδύνου Σε περίπτωση διάγνωσης, στόχος της θεραπείας είναι να εμποδίσει να εξαπλωθούν τα καρκινικά κύτταρα, δηλαδή τα κύτταρα που έχουν μεταλλαχθεί και πολλαπλασιάζονται με ταχύτατους ρυθμούς, και να τα σκοτώσει. Οι κλασικές θεραπείες για την αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού, πέραν της χειρουργικής επέμβασης (μαστεκτομής), είναι η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία (φαρμακευτικές ουσίες που χορηγούνται από το στόμα ή ενδοφλεβίως, συνήθως σε διάφορους συνδυασμούς). Άλλες μορφές θεραπείας περιλαμβάνουν τις βιολογικές θεραπείες, την ορμονοθεραπεία.

 Οι πρόσφατες εξελίξεις στην ιατρική έρευνα συνεχίζουν να εξοπλίζουν τους ογκολόγους με περισσότερο «στοχευμένες» θεραπείες, οι οποίες είναι εξαιρετικά επιλεκτικές και εντοπίζουν και καταστρέφουν τα καρκινικά κύτταρα, ελαχιστοποιώντας τη βλάβη στον υγιή ιστό.


Σχετικοί σύνδεσμοι
 Η βιομηχανία πίσω από τη ροζ κορδέλα

Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2012

Παγκόσμια Ημέρα Παρηγορητικής Φροντίδας

δελτίο τύπου ΥΥΚΑ

 

Τι είναι Παρηγορητική Φροντίδα;


Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και τον ορισμό που εξέδωσε το 2002:

Παρηγορητική Φροντίδα είναι μια προσέγγιση που βελτιώνει την ποιότητα ζωής των ασθενών και της οικογένειάς τους που υποφέρουν από νοσήματα πτωχής πρόγνωσης ή προοδευτικά επιδεινούμενα, μέσω της πρόληψης, εκτίμησης και αντιμετώπισης του πόνου και των λοιπών συνοδών συμπτωμάτων, καθώς και των ψυχολογικών, κοινωνικών και πνευματικών αναγκών τους.
Το σύνθημα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας είναι «Ζωντανοί ως το τέλος: Παρηγορητική Φροντίδα για έναν κόσμο που γερνά».


Με αυτό το σύνθημα γίνεται μια προσπάθεια να τονιστεί το γεγονός ότι οι ευρωπαϊκές χώρες χρειάζεται να επανεξετάσουν στρατηγικές για την προθανάτια φροντίδα λόγω της γήρανσης του πληθυσμού.

Πάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι πεθαίνουν κάθε εβδομάδα σε όλο τον κόσμο. Ο αριθμός θανάτων από καρκίνο υπολογίζεται σε 6 εκατομμύρια, με 10 εκατομμύρια νέα περιστατικά κάθε χρόνο και με πρόβλεψη να αυξηθούν σε 15 εκατομμύρια το 2020.

Πολλά εκατομμύρια ανθρώπων υποφέρουν από νόσους απειλητικές για τη ζωή, που θα μπορούσαν να ανακουφιστούν με την εφαρμογή της Παρηγορητικής Φροντίδας.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα έρθουν αντιμέτωποι με τον πόνο, την κατάθλιψη και το άγχος του θανάτου. Για αυτό το λόγο χρειάζεται να αναπτυχθούν στρατηγικές παρηγορητικής φροντίδας ώστε να αντιμετωπιστεί το βάρος αυτών των νόσων, ένα βάρος που το επωμίζονται τόσο οι ασθενείς ώστε και οι οικογένειες τους.
Η παρηγορητική φροντίδα, δηλαδή όλες οι επιστημονικές πράξεις που στοχεύουν στην αντιμετώπιση του πόνου και όλων των συνοδών συμπτωμάτων, είναι συνυφασμένη με τις ανίατες ασθένειες, όπως ο καρκίνος, το ΑΙDS, τα εγκεφαλικά επεισόδια, τα νευρολογικά νοσήματα, οι βαριές νεφρικές και καρδιακές ανεπάρκειες.
Ο σκοπός της παρηγορητικής φροντίδας είναι να παρέχει μια ολιστική αντιμετώπιση των ασθενών μέσα από μια πολυπαραγοντική προσέγγιση, που υποστηρίζει το δικαίωμα στην ποιότητα ζωής και την αξιοπρέπεια στο θάνατο.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η παρηγορητική φροντίδα είναι η υπέρτατη μορφή αναγνώρισης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ότι είναι ότι πιο ευγενές μπορεί να προσφέρει η ιατρική επιστήμη στον άνθρωπο. Δεδομένου ότι είναι αδύνατο να θεραπεύουμε όλους τους ασθενείς και να αντιμετωπίζουμε επιτυχώς όλα τα νοσήματα, ύψιστο χρέος της ιατρικής και του ανθρώπου απέναντι στον συνάνθρωπο είναι να προσπαθεί να ανακουφίζει και να υποστηρίζει τον ασθενή μέχρι το τέλος της ζωής του. Κι όταν η θεραπευτική προσέγγιση φτάσει σε αδιέξοδο, ένα μένει να έχουμε στο μυαλό μας: το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή το ενστερνιζόμαστε όλοι, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το ίδιο σημαντικό είναι και το δικαίωμα σε έναν αξιοπρεπή θάνατο.

Εκτενέστερα, η παρηγορητική φροντίδα:

Παρέχει ανακούφιση του άλγους και των άλλων συμπτωμάτων που προκαλούν δυσφορία (πόνος, δύσπνοια, ναυτία κλπ).
Επιβεβαιώνει τη ζωή και θεωρεί το θάνατο ως μια φυσιολογική διαδικασία.
Δεν αποσκοπεί ούτε στην επίσπευση ούτε στην αναβολή του θανάτου.
Ενοποιεί τις ψυχολογικές και πνευματικές όψεις της φροντίδας του ασθενούς.
Παρέχει ένα σύστημα υποστήριξης προκειμένου να βοηθήσει τους ασθενείς να ζήσουν όσο πιο ενεργητικά είναι δυνατό μέχρι το θάνατο.
Παρέχει ένα σύστημα υποστήριξης προκειμένου να βοηθήσει την οικογένεια να αντεπεξέλθει κατά τη διάρκεια της νόσου του ασθενούς και κατά το δικό της ακόλουθο πένθος.
Χρησιμοποιεί μια ομαδική προσέγγιση για την αντιμετώπιση των αναγκών των ασθενών και των οικογενειών τους, συμπεριλαμβανομένης της συμβουλευτικής υποστήριξης κατά το πένθος, εάν ενδείκνυται.
Προάγει την ποιότητα της ζωής και μπορεί επίσης να επηρεάσει θετικά την πορεία της νόσου.
Μπορεί να εφαρμοστεί από τα αρχικά στάδια της πορείας της νόσου, σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες που προορίζονται να παρατείνουν τη ζωή, όπως είναι η χημειοθεραπεία ή η ακτινοθεραπεία, και περιλαμβάνει τη διερεύνηση εκείνη που απαιτείται προκειμένου οι δυσβάσταχτες κλινικές επιπλοκές να γίνουν κατανοητές και να αντιμετωπιστούν καλύτερα.


Μήνυμα του ΠΟΥ για την Παγκόσμια Ημέρα Ξενώνων και Παρηγορητικής Φροντίδας:

’Σύμφωνα με τον ορισμό του ΠΟΥ, η παροχή Παρηγορητικής Φροντίδας δεν πρέπει να αποτελεί τη φροντίδα στο τέλος της ζωής αλλά θα πρέπει να ξεκινάει από τη στιγμή της διάγνωσης μιας νόσου που δεν έχει θεραπεία και να συνεχίζει σε όλη τη διάρκειά της.

Είναι ανεκτίμητη για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους. Η φυσική, ψυχολογική και πνευματική υποστήριξη τους βοηθάει να χειριστούν τη νόσο. Κάθε ανθρώπινο ον δικαιούται φροντίδα. Κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να υποφέρει χωρίς λόγο. Δυστυχώς όμως, πολλοί υποφέρουν ακόμη και σήμερα γιατί δεν τους διατίθενται φάρμακα για ανακούφιση του πόνου τους, κυρίως οπιοειδή, ή γιατί δεν έχουν πρόσβαση σε τέτοιου είδους φροντίδα όπως είναι η Παρηγορητική Φροντίδα και η Φροντίδα Ξενώνα.

Ο Π.Ο.Υ προτείνει όλες οι χώρες να δημιουργήσουν σαφή και ικανή πολιτική και προγράμματα Δημόσιας Υγείας που να περιλαμβάνουν την αντιμετώπιση συμπτωμάτων, την ψυχοκοινωνική και πνευματική υποστήριξη των ασθενών και των φροντιστών τους.

Ο Π.Ο.Υ επίσης αναγνωρίζει ότι τα προγράμματα τα σχετικά με την Παρηγορητική Φροντίδα θα πρέπει να ενσωματωθούν στον προϋπολογισμό κάθε χώρας και στις υπάρχουσες δομές υγείας, διότι υπάρχουν πολλές ιδιαιτερότητες σε κάθε χώρα σε σχέση με την πολιτισμική αντίληψη για την Παρηγορητική Φροντίδα και τη διαθεσιμότητα πόρων.

Η παροχή κατ’ οίκον φροντίδας από εκπαιδευμένους φροντιστές προερχόμενους από την κοινότητα ή την οικογένεια, είναι ο καλύτερος τρόπος για παροχή Παρηγορητικής Φροντίδας στην πλειονότητα των ασθενών που τη χρειάζονται και κυρίως στις χώρες με πτωχή οικονομία’.


Χρήσιμοι Σύνδεσμοι:
Ελληνική Εταιρεία Παρηγορητικής και Συμπτωματικής Φροντίδας Καρκινοπαθών και μη Ασθενών Η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α.

Τρίτη 26 Ιουνίου 2012

Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών


δελτίο τύπου Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης


26 Ιουνίου 2012
Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών

Με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Κατά των Ναρκωτικών, στις 26 Ιουνίου, το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης ενημερώνει σχετικά με τις Δράσεις για την καταπολέμηση των Ναρκωτικών.

Εθνική Στρατηγική για τα Ναρκωτικά

Το 2010 η αλλαγή της κυβέρνησης έφερε νέες πρωτοβουλίες στο χώρο των ναρκωτικών. Η κυριότερη εξέλιξη είναι ο ορισμός Εθνικού Συντονιστή για τα Ναρκωτικά και η δημιουργία της Διυπουργικής Επιτροπής Συντονισμού Καταπολέμησης Εξαρτήσεων / ΔΕΣΚ Ε. Η Επιτροπή αυτή συντονίζεται από τον ΟΚΑΝΑ και έχει εντολή να εκπονήσει ένα μεσοπρόθεσμο διετές (2011-2012) Σχέδιο Καταπολέμησης Εξαρτήσεων. Τη σύνθεση της Επιτροπής αποτελούν 10 Υπουργεία (Υγείας, Παιδείας, Δικαιοσύνης, Προστασίας του Πολίτη, Εθνικής Άμυνας, Εργασίας, Εσωτερικών, Οικονομικών, Πολιτισμού και Εξωτερικών), οι φορείς θεραπείας και το ΕΚΤΕΠΝ.
Οι φορείς που ασχολούνται με το πρόβλημα των ναρκωτικών στην Ελλάδα συνέχισαν, βέβαια, την επέκταση των δράσεών τους. Συγκεκριμένα, στον τομέα της θεραπείας, το ΚΕΘΕΑ ξεκίνησε δύο νέες θεραπευτικές κοινότητες, το 18 ΑΝΩ και το ΨΝΘ, που δημιούργησαν από ένα νέο εξωτερικό πρόγραμμα. Δύο από τις μονάδες εφήβων του ΟΚΑΝΑ επέκτειναν τις δράσεις τους, ενώ στο Πρόγραμμα Υποκατάστασης ο αριθμός των μονάδων παρέμεινε ίδιος.

Τρίτη 19 Ιουνίου 2012

Παγκόσμια Ημέρα Δρεπανοκυτταρικής Νόσου , 19 Ιουνίου


ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ



ΕΠΕΙΓΟΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝ. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΥΓΕΙΑΣ
Δ/ΝΣΗ ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ & ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ
Τηλέφωνο:210-5235645
210-5235274
Τηλεομοιότυπο: 210- 5235453
Ηλεκτρον. Ταχυδρ.: agoghygeias@yyka.gov.gr

ΓΕΝ. Δ/ΝΣΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ & ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΖΩΗΣ
Δ/ΝΣΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ
Τηλέφωνο: 2105230991
Τηλεομοιότυπο: 2105233563
Ηλεκτρονικ. Ταχυδρ.: ddy@yyka.gov.gr

Αθήνα, 15-6-2012
ΔΥ5Γ/Φ.Γ9/ΓΠ 59276

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΜΑ: 19η Ιουνίου 2012 «Παγκόσμια Ημέρα Δρεπανοκυτταρικής Νόσου»

Στις 22 Δεκεμβρίου 2008, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών α-ναγνώρισε τη Δρεπανοκυτταρική αναιμία ως πρόβλημα δημόσιας υγείας. Ανάμεσα στα αντικείμενα αυτής της απόφασης, A/63/L63, ήταν και ο καθορισμός της 19ης Ιουνίου, εκάστου έτους, ως «Παγκόσμια Ημέρα Δρεπανοκυτταρικής Νόσου». Μία παγκόσμια ημέρα αφιερωμένη σε εκστρατείες ευαισθητοποίησης τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Ο πρώτος εορτασμός της Παγκόσμιας ημέρας Δρεπανοκυτταρικής νόσου, στις 19 Ιουνίου 2009, έγινε στη Νέα Υόρκη, σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO - World Health Organization), το Ταμείο Έκτακτης Ανάγκης Παιδιών των Ηνωμένων Εθνών (UNICEF - United Nations Children's Emergency Fund) και τα Ηνωμένα Έθνη (UN - United Nations).

Το Τμήμα Αιμοσφαιρινοπαθειών & Ερυθροκυττάρου της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρίας και το Υπουργείο Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης, μετά από πολλές προσπάθειες, καθιερώνουν την 19η Ιουνίου εκάστου έτους, ως επίσημη Ημέρα Δρεπανοκυτταρικής Νόσου στη χώρα μας.

Η δρεπανοκυτταρική νόσος αποτελεί σημαντικό πρόβλημα υγείας. Είναι το τρίτο σε συχνότητα, μετά τη θαλασσαιμία και Κυστική Ίνωση, γενετικό νόσημα στη χώρα μας.

Η κλινική εικόνα των πασχόντων κυμαίνεται από ήπια έως απειλητική για τη ζωή τους.

Η Δρεπανοκυτταρική νόσος γνώρισε πολλά στον αιώνα που πέρασε. Σήμερα, περνώντας το κατώφλι της πρόκλησης των επόμενων 100 χρόνων, περιμένει από όλους ακόμη περισσότερα.
Ο φετινός εορτασμός της Ημέρας Δρεπανοκυτταρικής Νόσου της 19ης Ιουνίου 2012 στη χώρα μας είναι αφιερωμένος στη Πρόληψη του νοσήματος.

Το κοινό πρέπει να ευαισθητοποιηθεί και να αναθεωρήσει τις επιβλαβείς προκατα-λήψεις που συνδέονται με την ασθένεια και να γνωρίσει ότι ο επί 35ετία  επιτυχής προληπτικός έλεγχος των αιμοσφαιρινοπαθειών στη χώρα μας οδήγησε στην ελαχιστοποίηση γεννήσεων πασχόντων παιδιών.
Με το σημερινό εορτασμό προσκαλούνται τα νέα ζευγάρια, να απευθύνονται έγκαιρα σε Ειδικές Μονάδες Πρόληψης Αιμοσφαιρινοπαθειών. Σε περίπτωση που είναι και οι δύο φορείς, θα πρέπει επίσης έγκαιρα, να απευθυνθούν στα Ειδικά Κέντρα Προγεννητικού ελέγχου θαλασσαιμίας και δρεπανοκυτταρικής νόσου, για γενετική συμβουλή.

Καλούνται όλοι να συμμετάσχουν στον Προληπτικό έλεγχο του κληρονομικού νοσήματος που λέγεται Δρεπανοκυτταρική νόσος και να προμηθευτούν τα ενημερωτικά έντυπα που διανέμονται δωρεάν από τα Ειδικά Κέντρα.

Περισσότερες πληροφορίες δίνονται από την Ελληνική Αιματολογική Εταιρεία (τηλέφωνο: 2107211806, τηλεομοιότυπο:2106466288, Ηλεκτρονικό Ταχυδρο-μείο: infohaema@eae.gr)

ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ
Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΔΗΜ. ΥΓΕΙΑΣ

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ
Ν. Χαρχαλάκης
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΟΥ ΚΑΙ ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΟΠΑΘΕΙΩΝ
Ε. Βοσκαρίδου

Πηγή

Πέμπτη 14 Ιουνίου 2012

Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντή Αιμοδότη

Δελτίο τύπου Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

14 Ιουνίου 2012


Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντή Αιμοδότη
Η εθελοντική προσφορά αίματος, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κρίκους του κοινωνικού εθελοντισμού.
Η εθελοντική αιμοδοσία δεν είναι απλά φιλανθρωπία, είναι βασικός πυλώνας του Δημοσίου Συστήματος Υγείας.
Μια έμπρακτη έκφραση Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στηρίζει έμπρακτα τον καθημερινό αγώνα των εθελοντών και ενισχύει με κάθε δυνατό τρόπο τις προσπάθειες ενημέρωσης του πληθυσμού για την σημασία της αιμοδοσίας και του εθελοντισμού.

Η 14η Ιουνίου έχει οριστεί από την παγκόσμια κοινότητα ως Ημέρα του Εθελοντή Αιμοδότη.
Αφορμή στάθηκαν τα γενέθλια του γερμανού ιατρού Καρλ Λαντστάινερ, που ανακάλυψε τις ομάδες αίματος το 1900 και αργότερα τα ρέζους, τιμήθηκε δε, με το Nobel Ιατρικής το 1930 για τη σημαντική αυτή ανακάλυψη.

Τετάρτη 25 Απριλίου 2012

Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Ελεονοσίας



Η 25η Απριλίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ελονοσίας.

Τι είναι η ελονοσία (μαλάρια)
Η ελονοσία είναι λοιμώδης ασθένεια που προκαλείται από ένα γένος πλασμώδιου που αρχικά ονομάστηκε πλασμώδιο του Λαβεράν, από τον Γάλλο στρατιωτικό ιατρό Σαρλ Λουί Λαβεράν, που παρατήρησε πρώτος το 1880 την παρουσία αυτών των παρασίτων στο αίμα ασθενών που πέθαναν από ελονοσία. Μεταδίδεται στον άνθρωπο από το θηλυκό κουνούπι του είδους Ανωφελές (Anopheles). Το όνομά της προέρχεται από τις λέξεις έλος και νόσος, καθώς είχε παρατηρηθεί ότι η νόσος ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη γύρω από ελώδεις περιοχές. Διεθνώς αποκαλείται μαλάρια [malaria (από τις ιταλικές λέξεις: mal + aria = κακός αέρας)] από την πεποίθηση που επικρατούσε κάποτε ότι η ασθένεια προκαλούταν από τον 'κακό αέρα' κοντά στα έλη . Υπάρχουν 4 τύποι πλασμωδίων. Η πλειονότητα των περιπτώσεων μαλάριας οφείλονται στο πλασμώδιο falciparum που είναι το πιο επικίνδυνο και θανατηφόρο.

Επιδημιολογία


Η μαλάρια είναι ενδημική στις τροπικές και υπο-τροπικές ζώνες της Γης, π.χ. στη Κεντρική και Νότια Αμερική, Ωκεανία, Νοτιοανατολική Ασία και Μέση Ανατολή. Η δε υπο-Σαχάριος Αφρική κυριολεκτικά μαστίζεται από τη νόσο.

Η ελονοσία δεν είναι πλέον ενδημική στην Ελλάδα. Η κατά το παρελθόν χρήση δραστικών εντομοκτόνων και η εκτέλεση μεγάλων τεχνικών έργων (π.χ. η αποξήρανση της λίμνης Κωπαΐδας) συνέβαλαν στην πλήρη εξάλειψη της νόσου από την Ελλάδα.

Τα μικρά παιδιά είναι ιδιαιτέρως ευάλωτα στη νόσο. Οι δε έγκυες γυναίκες είναι εξαιρετικά ευάλωτες στη μαλάρια που προκαλείται από το P. falciparum γεγονός που οδηγεί σε μεγαλύτερα ποσοστά θνητότητας για τις γυναίκες καθαυτές και σε αύξηση των θνησιγενών και λιποβαρών παιδιών που γεννιούνται από αυτές

Το 2010, περίπου 3,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι - σχεδόν το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού - διέτρεχαν τον κίνδυνο της ελονοσίας. Κάθε χρόνο, έχουμε περίπου 216 εκατομμύρια κρούσματα ελονοσίας και κατ 'εκτίμηση 655.000 θανάτους, ένα συγκλονιστικό νούμερο. Οι άνθρωποι που ζουν στις φτωχότερες χώρες είναι προφανώς πιο ευάλωτοι στην ελονοσία.

Η Παγκόσμια Ημέρα

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ελονοσίας - η οποία συστήθηκε από την Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας κατά την 60η σύνοδό της τον Μάιο του 2007 - είναι μια ημέρα για την αναγνώριση της παγκόσμιας προσπάθειας για τον αποτελεσματικό έλεγχο της ελονοσίας, της πιο παλιάς καταγεγραμμένης ασθένειας της ανθρωπότητας .

Είναι επίσης μια ευκαιρία:


Για τις χώρες στις πληγείσες περιοχές: ώστε να μάθουν από τις εμπειρίες τους και να αλληλο-υποστηριχθούν.

Για τα ερευνητικά και ακαδημαϊκά ιδρύματα : ώστε να μεταγράψουν την επιστημονική τους πρόοδο σ τους εμπειρογνώμονες και το ευρύ κοινό.

Για τους διεθνείς εταίρους, εταιρείες και ιδρύματα: ώστε να παρουσιάσουν τις προσπάθειές τους και να προβληματιστούν σχετικά με το πώς να αναβαθμίσουν τις πρακτικές που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές.

Το θέμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Ελονοσίας 2012 σηματοδοτεί μια αποφασιστική καμπή στην ιστορία του έλεγχο της ελονοσίας. Το αν ο χάρτης της ελονοσίας θα συρρικνωθεί, όπως έχει γίνει κατά την τελευταία δεκαετία, ή όχι, εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από τους πόρους που θα επενδυθούν στο πλαίσιο των προσπαθειών ελέγχου κατά τα επόμενα έτη.

Οι επενδύσεις για τον έλεγχο της ελονοσίας έχουν δημιουργήσει μια άνευ προηγουμένου δυναμική και υπήρξαν εξαιρετικά αποδοτικές τα τελευταία χρόνια. Στην Αφρική, οι θάνατοι από ελονοσία έχουν μειωθεί κατά ένα τρίτο την τελευταία δεκαετία. Έξω από την Αφρική, στις 35 από τις 53 χώρες που πλήττονται από την ελονοσία τα περιστατικά έχουν μειωθεί στο μισό κατά την ίδια χρονική περίοδο. Σε χώρες όπου η πρόσβαση σε παρεμβάσεις ελέγχου της ελονοσίας έχει βελτιωθεί σημαντικά, τα συνολικά ποσοστά παιδικής θνησιμότητας μειώθηκαν κατά περίπου 20%.

Ωστόσο, τα οφέλη αυτά μπορεί να αντιστραφούν αν η αντιμετώπιση της ελονοσίας δεν παραμείνει μια προτεραιότητα για τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων. Παρά το τρέχον οικονομικό κλίμα, η αναπτυξιακή βοήθεια πρέπει να συνεχίσει να ρέει προς τα εθνικά προγράμματα ελέγχου της ελονοσίας για να διασφαλιστεί η ευρεία πρόσβαση του πληθυσμού σε σωτήριες και αποδοτικές παρεμβάσεις. Η μακροχρόνια επιτυχία θα εξαρτηθεί επίσης από την επένδυση στην έρευνα για την καταπολέμηση νέων απειλών όπως είναι τα ανθεκτικά παράσιτα.

Η υποστήριξη των προσπαθειών ελέγχου της ελονοσίας είναι μια επένδυση στην ανάπτυξη. Η συνεχής επένδυση στον έλεγχο της ελονοσίας θα σημάνει πως σε χώρες όπου ενδημεί η ελονοσία χώρες οι θάνατοι θα μπορούσαν να είναι σχεδόν μηδενικοί μέχρι το 2015. Η προσπάθεια επίτευξης των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας αφορά ιδιαίτερα στην βελτίωση της επιβίωσης των παιδιών, στην υγεία των μητέρων τους, την εξάλειψη της ακραίας φτώχειας και την επέκταση της πρόσβασης στην εκπαίδευση.

Ιστορικό


Από το 2002, η EΕ έχει επενδύσει περίπου 180 εκατομμύρια ευρώ στην έρευνα της ελονοσίας μέσα από τα προγράμματα- πλαίσια της ΕΕ για την έρευνα (ΠΠ6, 2002-2006, and ΠΠ7, 2007-2013).

Η Ε.Ε συνεισφέρει επίσης στη Σύμπραξη ευρωπαϊκών και αναπτυσσόμενων χωρών για τις κλινικές δοκιμές (EDCTP) η οποία στοχεύει στην επιτάχυνση της ανάπτυξης νέων ή εξελιγμένων φαρμάκων, εμβολίων και μικροβιοκτόνων κατά του HIV/AIDS, της ελονοσίας και της φυματίωσης. Αφού συνεστήθη το 2003, αυτή η επιτυχής και εξελισσόμενη ευρωπαϊκή και αφρικανική συνεργασία εστιάζεται σε κλινικές δοκιμές καθώς και στη δημιουργία ικανοτήτων στην υποσαχάρια Αφρική. Μέχρι τώρα, 10 κλινικές δοκιμές για την ελονοσία, ύψους 69 εκατομμυρίων ευρώ, έχουν χρηματοδοτηθεί υπό την EDCTP με 35 εκατομμύρια ευρώ από την Ε.Ε.

Δευτέρα 23 Απριλίου 2012

Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Μηνιγγίτιδας

Από τη σελίδα του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
 
 

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Μηνιγγίτιδας εορτάζεται κάθε χρόνο στις 24 Απριλίου. Και φέτος λοιπόν, με αφορμή τον εορτασμό, η ​​Συνομοσπονδία Οργανώσεων κατά της Μηνιγγίτιδας (CoΜΟ) και τα μέλη της αποσκοπούν στην ενημέρωση των ατόμων, των οικογενειών τους και της κοινότητας σχετικά με τα συμπτώματα της μηνιγγίτιδας, τη σημασία της άμεσης θεραπείας αλλά ακόμα και της πρόληψης, η οποία είναι διαθέσιμη μέσω του εμβολιασμού κατά ορισμένων μορφών μηνιγγίτιδας.

Τι πρέπει να ξέρετε για τη μηνιγγίτιδα
Η μηνιγγίτιδα είναι μια φλεγμονή που εντοπίζεται στις μήνιγγες (δηλ. στις μεμβράνες που περιβάλλουν τον εγκέφαλο) καθώς και το υγρό που βρίσκεται μεταξύ αυτών και που καλείται εγκεφαλονωτιαίο υγρό.

Οι μηνιγγίτιδες διακρίνονται σε οξείες, χρόνιες και κεραυνοβόλες. Τα αίτια που προκαλούν τις μηνιγγίτιδες είναι πολλά, όμως συνηθέστερα οφείλονται σε ιούς ή βακτήρια.

Οι ιογενείς μηνιγγίτιδες παρουσιάζονται συνήθως κατά τους χειμερινούς μήνες, με τη γενικότερη έξαρση των ιώσεων, και συνήθως έχουν καλή πρόγνωση.

Οι βακτηριακές μηνιγγίτιδες προκαλούν τη μεγαλύτερη ανησυχία και συνήθως έχουν πολύ πιο σοβαρή πρόγνωση. Ο Αιμόφιλος της γρίπης, ο Μηνιγγιτιδόκοκκος και ο Πνευμονιόκοκκος είναι τα τρία μικρόβια που ευθύνονται συνήθως για τις βακτηριακές μηνιγγίτιδες.

Ο Αιμόφιλος της γρίπης προκαλεί συχνότερα μηνιγγίτιδα σε βρέφη και παιδιά ηλικίας μικρότερης των 5 ετών. Ο Μηνιγγιτιδόκοκκος προκαλεί μηνιγγίτιδα σε μεγαλύτερα παιδιά και σε ενήλικες και μπορεί να προκαλέσει μικρο-επιδημίες. Και τα τρία μικρόβια φιλοξενούνται συχνά στο ρινοφάρυγγα υγιών ατόμων χωρίς να προκαλούν προβλήματα.

Η μετάδοση της μηνιγγίτιδας γίνεται με τα σταγονίδια που εκπέμπουν οι υγιείς φορείς αυτών των μικροβίων. Τα μικρόβια από το ρινοφάρυγγα που βρίσκονται, μπαίνουν στο αίμα και από εκεί κυκλοφορούν μέχρι τους μήνιγγες. Σπανιότερα η μηνιγγίτιδα μπορεί να προκληθεί από άλλες λοιμώξεις (π.χ. από ωτίτιδες).

Οι κλινικές εκδηλώσεις που προκαλούν οι μηνιγγίτιδες ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία, τη γενικότερη κατάσταση του ατόμου και το είδος του μικροβίου. Στα βρέφη η συμπτωματολογία είναι ασαφής και η διάγνωση πολύ δύσκολη.

Η μηνιγγίτιδα δεν είναι εύκολο να αναγνωριστεί στα πρώιμα στάδια, και τα συμπτώματα της μπορεί να είναι παρόμοια με εκείνα της κοινής γρίπης. Στα μεγαλύτερα παιδιά και τους ενήλικες τα κύρια συμπτώματα που προειδοποιούν για μηνιγγίτιδα είναι ο αιφνίδιος υψηλός πυρετός, η ευερεθιστικότητα, ο εμετός, η κεφαλαλγία, η δυσκαμψία του αυχένα, η ευαισθησία στο φως, η υπνηλία, ο μυϊκός πόνος και ο πόνος στα πόδια. Σπανιότερα, ο ασθενής μπορεί να παρουσιάσει και δερματικό εξάνθημα, κάτι που συνήθως υποδηλώνει βαριά νόσο.

Αν η νόσος δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα τότε ο ασθενής μπορεί να πέσει ακόμα και σε κώμα. Η θεραπεία της μηνιγγίτιδας πρέπει να γίνεται πάντοτε στο νοσοκομείο με τη χορήγηση των κατάλληλων αντιβιοτικών. Όσο νωρίτερα αρχίσει η θεραπεία τόσο καλύτερη είναι και η έκβαση της νόσου.

Στατιστικά Στοιχεία

Κάθε χρόνο εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πεθαίνουν από μηνιγγίτιδα, ή πάσχουν από αναπηρίες που προκαλούνται από τη μηνιγγίτιδα.

Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα, η οποία είναι η πιο σοβαρή και κοινή μορφή, προκαλεί περίπου 170.000 θανάτους παγκοσμίως κάθε χρόνο.

Οι επιζώντες της μηνιγγίτιδας βλέπουν τη ζωή τους να αλλάζει ως αποτέλεσμα των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων της ασθένειας, οι οποίες μπορεί να είναι κώφωση, εγκεφαλικές βλάβες, κλπ.

Ενώ η ασθένεια μπορεί να επηρεάσει άτομα όλων των ηλικιών, τα βρέφη, τα παιδιά και οι έφηβοι έχουν αυξημένο κίνδυνο.

Πολλοί άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν τα προειδοποιητικά σημάδια, ούτε γνωρίζουν ότι πολλοί τύποι της μηνιγγίτιδας προλαμβάνονται με εμβολιασμό.

Εμβολιασμός


Η πρόληψη της μηνιγγίτιδας από Αιμόφιλο της γρίπης σήμερα γίνεται με τη χορήγηση ειδικού εμβολίου κατά τους πρώτους μήνες της ζωής. Εμβόλιο επίσης έχει παρασκευασθεί και για τον μηνιγγιτιδόκοκκο και χορηγείται στην παιδική ηλικία.

Σάββατο 24 Μαρτίου 2012

24 Μαρτίου : Παγκόσμια Ημέρα κατά της Φυματίωσης.

Από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Η 24η Μαρτίου έχει καθιερωθεί από τη Διεθνή Ένωση κατά της Φυματίωσης και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Φυματίωσης.

Η φυματίωση έχει πλήξει τις κοινωνίες μας όσο ελάχιστες άλλες μεταδοτικές ασθένειες και παραμένει ένα σοβαρό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία. Στην Ε.Ε., όπου ο αριθμός των κρουσμάτων φυματίωσης μειώνεται συνεχώς, η προσέγγιση που πρέπει να υιοθετηθεί οφείλει να εστιάσει στα μεγάλα αστικά κέντρα και στις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού με ποσοστό εμφάνισης της νόσου πάνω από τον εθνικό μέσο όρο.

Για να επιτευχθεί ο έλεγχος της φυματίωσης στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να αντιμετωπιστούν δύο βασικά θέματα:

• Η φυματίωση είναι η συχνότερη αιτία θανάτου των ατόμων που πάσχουν από AIDS.
• Ο αριθμός των ασθενών με πολυανθεκτική στα φάρμακα φυματίωση (MDR-TB) αυξάνεται συνεχώς.

Το αίτιο και η μετάδοση της φυματίωσης

Η φυματίωση οφείλεται σε ένα μικρόβιο που λέγεται μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης ή αλλιώς βάκιλος του Koch, προς τιμήν του ιατρού που τον απομόνωσε το 1882. Είναι μια απειλητική για τη ζωή λοίμωξη που επηρεάζει κυρίως τους πνεύμονες και που μαστίζει την ανθρωπότητα εδώ και χιλιετίες. Μόλις τον 16ο αιώνα η ιατρική επιστήμη άρχισε να υποψιάζεται ότι είναι μεταδοτική. Ο συνωστισμός στις μεγαλουπόλεις και οι άθλιες συνθήκες που ζούσε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης είχαν ως αποτέλεσμα τη μεγάλη διάδοση της νόσου. Τότε της δόθηκε η ονομασία «Λευκή Πανώλη» και πιστεύεται πως ήταν η κύρια αιτία θανάτου στον 19ο αιώνα.  Η σταδιακή βελτίωση των συνθηκών υγιεινής, η άνοδος του βιοτικού επιπέδου και η ανάπτυξη αντιβιοτικών κατάφεραν τελικά να θέσουν τη νόσο υπό έλεγχο κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα.

Παρά τις αλματώδεις προόδους της ιατρικής επιστήμης, η φυματίωση παρουσιάζεται ξανά απειλητική ως μια πανδημία που πυροδοτείται και από την έξαρση του AIDS, τη φτώχεια, την έλλειψη των υπηρεσιών υγείας και την εμφάνιση ανθεκτικών στα φάρμακα στελέχων του βάκιλου που προκαλεί τη νόσο.

Η φυματίωση αναπτύσσεται σε δυσχερείς συνθήκες διαβίωσης και προτιμά τους οργανισμούς που είναι ήδη εξασθενημένοι από τις ασθένειες, τις κακουχίες, τις κακές συνθήκες υγιεινής και την ελλιπή διατροφή. Πλήττει κυρίως τις φτωχές αναπτυσσόμενες χώρες αλλά και αντίστοιχα τις κατώτερες κοινωνικοοικονομικές τάξεις στον ανεπτυγμένο κόσμο.

Στην υποσαχάρια Αφρική η εξάπλωση της νόσου συνεχίζεται με ρυθμό 10% ετησίως, υποβοηθούμενη από την επιδημία του AIDS που μαστίζει την περιοχή, ενώ παγκοσμίως ο ρυθμός είναι 3%. Περιοχές με σοβαρότερο πρόβλημα φυματίωσης είναι η Αφρική, η Ασία, η Ν. Αμερική, οι Δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, καθώς και τα περισσότερα από τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης.

Αν και οι αναπτυσσόμενες χώρες είναι αυτές που υποφέρουν περισσότερο, η επανάκαμψη της νόσου στις ανεπτυγμένες χώρες είναι ένα σοβαρό θέμα δημόσιας υγείας καθώς η μεταφορά της φυματίωσης σε αυτές γίνεται διεθνώς μέσω της μετανάστευσης ατόμων τα οποία είτε ήδη νοσούσαν ή είχαν μολυνθεί. Η αύξηση της μετανάστευσης, οι τοπικές εστίες φτώχειας στις δυτικές κοινωνίες, η εμφάνιση ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακίλων, η διάδοση του AIDS, είναι όλοι παράγοντες που συνέβαλαν στην αναζωπύρωση της νόσου. Ούτε η Ελλάδα αποτελεί εξαίρεση στο πρόβλημα. Με την αυξημένη μετανάστευση κυρίως από χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ προς την Ελλάδα σε συνδυασμό με μία υστέρηση στο πρόγραμμα εμβολιασμού, από τα τέλη της δεκαετίας του '80 και μετά παρουσιάστηκε μια ήπια αύξηση των δεικτών της φυματίωσης.

Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια με τη δραστηριοποίηση της επιστημονικής κοινότητας φαίνεται να επικρατεί πάλι μια τάση μείωσης της νόσου, σύμφωνα με στοιχεία του Κέντρου Ελέγχου Ειδικών Λοιμώξεων.

Συμπτώματα

 

Τα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν τη νόσο είναι επίμονος βήχας, αίσθημα κόπωσης, απώλεια βάρους, νυχτερινοί ιδρώτες, ανορεξία, πυρετός αλλά και αιμόπτυση. Αφού το άτομο νοσήσει και εφόσον δεν λάβει την κατάλληλη αγωγή, η νόσος δεν περιορίζεται στους πνεύμονες αλλά μπορεί να επεκταθεί στα οστά, τους νεφρούς, τον εγκέφαλο κ.ά..


Διάγνωση

 

Το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο διαγνωστικό εργαλείο για τη φυματίωση είναι η δοκιμασία Mantoux (μαντού) όπου μια μικρή ποσότητα της ουσίας φυματίνη ενέχεται στο δέρμα του χεριού. Μέσα σε 48 έως 72 ώρες θα πρέπει να ελεγχθεί το χέρι για τοπική αντίδραση στο υλικό της ένεσης. Μια θετική αντίδραση χαρακτηρίζεται από σκληρό και πρησμένο δέρμα στο σημείο της ένεσης και τις περισσότερες φορές είναι ένδειξη φυματίωσης.

Με το μαντού είναι δυνατόν να έχουμε είτε ψευδώς θετικά ή ψευδώς αρνητικά τεστ. Ένα ψευδώς θετικό αποτέλεσμα σημαίνει ότι το τεστ είναι θετικό ενώ το άτομο δεν έχει φυματίωση. Αυτό είναι πιο πιθανό να συμβεί αν υπάρχει μόλυνση με άλλο μυκοβακτηρίδιο ή εάν έχει γίνει εμβολιασμός με το εμβόλιο κατά της φυματίωσης.

Θεραπεία

 

Επειδή τα βακτήρια της φυματίωσης αναπτύσσονται με αργούς ρυθμούς, η θεραπεία για ενεργό λοίμωξη είναι χρονοβόρα – συνήθως λαμβάνονται αντιβιοτικά για έξι έως δώδεκα μήνες ώστε να καταστραφεί ο βάκιλος. Η ακριβής διάρκεια των φαρμάκων και της θεραπείας εξαρτάται από την ηλικία, τη συνολική υγεία, τα αποτελέσματα των τεστ ευαισθησίας, και αν έχετε ενεργό ή ανενεργό φυματίωση.

Μετά από μερικές εβδομάδες, η ασθένεια δεν είναι πλέον μεταδοτική και μπορεί ο ασθενής να αισθάνεται καλύτερα, αλλά είναι απαραίτητο να ολοκληρώσει τη θεραπεία στην πλήρη της διάρκεια, ακριβώς όπως προβλέπεται.

Αν οι ασθενείς δεν τηρήσουν κατά γράμμα την αγωγή που τους δόθηκε, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την ατελή θεραπεία τους. Πράγμα που σημαίνει, αφενός ότι θα υποτροπιάσουν και θα μεταδώσουν τη νόσο σε άλλους,  αφετέρου ότι ευνοούν την ανάπτυξη ανθεκτικών στα φάρμακα μικροβίων. Τα πολυανθεκτικά αυτά στελέχη απαιτούν περισσότερα και διαφορετικά φάρμακα με αρκετές παρενέργειες, για ακόμα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Δυστυχώς ο ρυθμός εμφάνισης της πολυανθεκτικής φυματίωσης αυξάνεται ανησυχητικά, χωρίς να υπάρχουν νέα αντιβιοτικά στον ορίζοντα.

Επιπλοκές

 

Η πνευμονική φυματίωση μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη των πνευμόνων όταν δεν διαγνωσθεί και θεραπευτεί νωρίς. Αθεράπευτη ενεργή νόσος μπορεί να εξαπλωθεί και σε άλλα μέρη του σώματος όπου μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές ή απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές. Η πιο σοβαρή επιπλοκή, όμως, είναι η αναζοπύρωση της φυματίωσης μετά την αρχική λοίμωξη και η ανάπτυξη στελεχών της νόσου ανθεκτικών στα φάρμακα.

Πρόληψη

 

Ο καλύτερος τρόπος για τον έλεγχο της φυματίωσης είναι η διάγνωση και η θεραπεία ατόμων με φυματίωση πριν αναπτύξουν ενεργή νόσο. Επίσης υπάρχει και το εμβόλιο κατά της φυματίωσης το οποίο μπορεί να γίνει κατά την παιδική ηλικία που είναι πιο αποτελεσματικό.

Σύμφωνα με την Ανακοίνωση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας:

 

Η φυματίωση είναι μια μεταδοτική ασθένεια. Όπως και το κοινό κρυολόγημα, μεταδίδεται μέσω του αέρα. Μόνο οι άνθρωποι που είναι άρρωστοι με φυματίωση στους πνεύμονες τους είναι μολυσματικοί. Όταν αυτοί  οι άνθρωποι βήχουν, φταρνίζονται, μιλούν ή φτύνουν, απελευθερώνουν τα μικρόβια της φυματίωσης, γνωστά ως βάκιλοι, στον αέρα. Ένα άτομο χρειάζεται μόνο για να εισπνεύσει ένα μικρό αριθμό εξ αυτών για να προσβληθεί.

Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, κάθε άτομο με ενεργό νόσο της φυματίωσης θα μολύνει κατά μέσο όρο μεταξύ 10 και 15 άτομα κάθε χρόνο. Αλλά οι άνθρωποι που μολύνονται με το βάκιλο της φυματίωσης δεν νοσούν απαραίτητα. Το ανοσοποιητικό σύστημα στήνει ένα τείχος προστασίας κατά του βακίλου της φυματίωσης το οποίο, προστατευμένο από ένα παχύ και κηρώδες στρώμα, μπορεί να παραμένει ενεργό για χρόνια. Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου είναι εξασθενημένο, οι πιθανότητες του να νοσήσει είναι μεγαλύτερες.

Συνολικά, το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού έχει αυτή τη στιγμή μολυνθεί με το βάκιλο της φυματίωσης. Το 5-10% εξ αυτών (αν ταυτόχρονα δεν είναι μολυσμένοι με τον ιό HIV) θα ασθενήσουν ή θα γίνουν μεταδοτικοί κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Οι άνθρωποι που είναι ταυτόχρονα μολυσμένοι με τον ιό HIV και τον βάκιλο της φυματίωσης είναι πολύ πιο πιθανό να αναπτύξουν φυματίωση.

Η παγκόσμια και περιφερειακή επίπτωση

Ο ΠΟΥ εκτιμά ότι ο μεγαλύτερος αριθμός νέων περιστατικών φυματίωσης, το 2008, σημειώθηκε στην περιφέρεια της Νοτιοανατολικής Ασίας (35% των περιπτώσεων σε παγκόσμιο επίπεδο). Ωστόσο, η πιθανότητα μόλυνσης με τον βάκιλο της φυματίωσης είναι σχεδόν διπλάσια στην υποσαχάρια Αφρική, με σχεδόν 350 περιπτώσεις ανά 100.000 κατοίκους.

Εκτιμάται ότι 1,7 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν από φυματίωση το 2009. Ο μεγαλύτερος αριθμός των θανάτων ήταν στην περιοχή της Αφρικής.

Ο αριθμός των νέων περιπτώσεων που προκύπτουν κάθε χρόνο εξακολουθεί να αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο στις περιοχές της Αφρικής, της Ανατολικής Μεσογείου και της Νοτιοανατολικής Ασίας.

HIV και φυματίωση

Ο ιός HIV και η φυματίωση αποτελούν ένα θανάσιμο συνδυασμό. Ο HIV αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα. Κάποιος που είναι φορέας του ιού HIV και έχει μολυνθεί με το βάκιλο  της φυματίωσης έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να αρρωστήσει με φυματίωση. Για την ακρίβεια, η φυματίωση είναι η κύρια αιτία θανάτου μεταξύ των ανθρώπων που είναι οροθετικοί.

Μέχρι πριν από 50 χρόνια, δεν υπήρχαν φάρμακα για τη θεραπεία της φυματίωσης. Τώρα, στελέχη τα οποία είναι ανθεκτικά σε συγκεκριμένα φάρμακα κατά της φυματίωσης έχουν καταγραφεί σε όλες τις χώρες. Ακόμα χειρότερα, έχουν προκύψει και στελέχη της φυματίωσης που είναι ανθεκτικά όχι μόνο σε κάποια, αλλά σε όλα τα σημαντικά φάρμακα που υπάρχουν για την καταπολέμηση της.

Η ανθεκτική στα φάρμακα φυματίωση προκαλείται από μη ολοκληρωμένη θεραπεία , από λάθος θεραπευτικά σχήματα, ή επειδή η προμήθεια φαρμάκων μπορεί να είναι αναξιόπιστη . Μια ιδιαίτερα επικίνδυνη μορφή της ανθεκτικής στα φάρμακα φυματίωσης είναι η πολυανθεκτική φυματίωση (MDR-TB), η οποία ορίζεται ως η νόσος που προκαλείται από βακίλους της φυματίωσης ανθεκτική τουλάχιστον στις ισονιαζίδη και ριφαμπικίνη, τα δύο πιο ισχυρά φάρμακα κατά της φυματίωσης.

Ενώ η πολυανθεκτική φυματίωση είναι γενικά ιάσιμη, απαιτεί εκτεταμένη χημειοθεραπεία (μέχρι δύο χρόνια θεραπείας) με δεύτερης γραμμής φάρμακα κατά της φυματίωσης, είναι πιο δαπανηρή από ότι η θεραπεία με τα πρώτης γραμμής φάρμακα και παρουσιάζονται σοβαρότερες (αν και διαχειρίσιμες) παρενέργειες.

Η εμφάνιση της Πολυανθεκτικής  φυματίωσης αποτελεί σοβαρή απειλή για τον έλεγχο της φυματίωσης, και επιβεβαιώνει την επείγουσα ανάγκη να ενισχυθεί ο βασικός έλεγχος της φυματίωσης.

Μέτρα του Π.Ο.Υ.

Για την αντιμετώπιση αυτής της μάστιγας, όλα τα συστήματα υγείας παγκοσμίως τέθηκαν σε επαγρύπνηση. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) εκπόνησε το πρόγραμμα DOTS (Directly Observed Therapy, Short Course - Πρόγραμμα Βραχυθεραπείας Υπό Άμεση Παρακολούθηση) που εφαρμόζεται σε 102 χώρες με διάφορες τροποποιήσεις. Οι βασικές αρχές του προγράμματος είναι πέντε:



1. Κρατική μέριμνα.
2. Βελτιωμένος εργαστηριακός έλεγχος.
3. Άμεσα επιτηρούμενη θεραπεία διάρκειας 6 έως 8 μηνών σε όλους τους ασθενείς με θετικά πτύελα.
4. Δωρεάν αντιφυματικά φάρμακα.
5. Ύπαρξη συστήματος καταγραφής και αξιολόγησης της θεραπείας.



Για την αντιμετώπιση της πολυανθεκτικής φυματίωσης αναπτύχθηκε συμπληρωματικά το πρόγραμμα DOTS-plus για τις χώρες που ήδη εφαρμόζουν το DOTS.

 

Οι έξι άξονες της στρατηγικής για να σταματήσουμε την εξάπλωση της φυματίωσης είναι:

- Παροχή υψηλής ποιότητας υπηρεσιών οι οποίες πρέπει να είναι διαθέσιμες σε όλους, συμπεριλαμβανομένων των φτωχότερων και πιο ευάλωτων, ακόμη και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές.

- Αντιμετώπιση της πολυανθεκτικής φυματίωσης και της φυματίωσης σε άτομα με HIV.

-  Ενίσχυση των συστημάτων υγείας των χωρών και ειδικότερα της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας.

- Διασφάλιση από όλους όσους προσφέρουν υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης ότι μπορούν να προσεγγίσουν τον κάθε ασθενή.

- Ενίσχυση των ατόμων με φυματίωση, και των κοινοτήτων στις οποίες ανήκουν οι οποίες μπορούν να συντελέσουν στην μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των προγραμμάτων ελέγχου της φυματίωσης.

- Ενεργοποίηση και προώθηση της έρευνας. Ενώ με τα σημερινά εργαλεία μπορούμε να ελέγξουμε τη φυματίωση, για την εξάλειψη της θα χρειαστούμε νέες διαγνωστικές μεθόδους, φάρμακα και εμβόλια.

 

Η Στρατηγική για την εξάλειψη της φυματίωσης έχει θέσει τους ακόλουθους στόχους :

Μέχρι το 2015: να μειωθεί ο επιπολασμός της φυματίωσης και τα ποσοστά θνησιμότητας κατά 50% σε σχέση με το 1990.
Μέχρι το 2050: Να εξαλειφθεί η φυματίωσης ως πρόβλημα δημόσιας υγείας (λιγότερο από 1 κρούσμα ανά εκατομμύριο πληθυσμού).


Τέλος, σας παρουσιάζουμε τα στοιχεία που δίνει το ΚΕΕΛΠΝΟ σχετικά με διαδεδομένες αλλά παραπλανητικές απόψεις για την φυματίωση. 


Διαδεδομένοι μύθοι και αλήθειες:

Η φυματίωση είναι κληρονομική νόσος.

Η φυματίωση δεν είναι κληρονομική νόσος και οι γενετικοί παράγοντες δεν παίζουν κανένα ρόλο στη μετάδοση της νόσου. Ωστόσο, μέλη της ίδιας οικογένειας μπορεί να μολυνθούν.
Η λοίμωξη μεταδίδεται από άτομο σε άτομο μέσω του αέρα. Το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης ή βάκιλος του Koch εξαπλώνεται με μικροσκοπικά σταγονίδια που απελευθερώνονται στον αέρα όταν κάποιος με ενεργό μορφή της νόσου βήχει, μιλάει, γελάει, τραγουδάει ή φτερνίζεται.
Ωστόσο δεν αρκεί η απλή εισπνοή των μολυσμένων σταγονιδίων αλλά μια πιο παρατεταμένη έκθεση. Για το λόγο αυτό κινδυνεύουν περισσότερο όσοι έχουν ζουν στο ίδιο σπίτι με κάποιον πάσχοντα που δεν λαμβάνει την κατάλληλη αγωγή.

Η φυματίωση οφείλεται στο υπερβολικό κάπνισμα.

Το κάπνισμα προδιαθέτει στην ανάπτυξη αναπνευστικών παθήσεων. Ωστόσο, η φυματίωση οφείλεται στη λοίμωξη με το βακτήριο mycobacterium tuberculosis.
Επίσης, μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν όσοι εργάζονται ή διαμένουν σε ιδρύματα. Άλλες ομάδες υψηλού κινδύνου είναι οι ανοσοκατασταλμένοι όπως πχ οι πάσχοντες από AIDS ή όσοι χρησιμοποιούν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα όπως κορτικοστεροειδή, οι χρήστες ενδοφλεβίων ναρκωτικών και όσοι υποσιτίζονται.

Η φυματίωση είναι ασθένεια του παρελθόντος. Δεν υπάρχει σήμερα φυματίωση στην Ελλάδα.

Η φυματίωση εξακολουθεί να αποτελεί ένα  σημαντικό πρόβλημα υγείας παγκοσμίως. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά ότι το 2009 υπήρχαν 9.4 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις φυματίωσης και 4700 θάνατοι την ημέρα. Η φυματίωση εξακολουθεί να υπάρχει και στην Ελλάδα. Παρόλο που η επίπτωση της νόσου είναι χαμηλή και ο αριθμός των νέων περιπτώσεων μειώνεται, ο αριθμός των νέων περιπτώσεων μεταξύ των μετακινούμενων πληθυσμών έχει αυξηθεί 6 φορές τα τελευταία 15 χρόνια. Παράλληλα, η αντοχή στα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα αντιφυματικά φάρμακα εξακολουθεί να είναι υψηλότερη στην Ελλάδα από ότι στις περισσότερες χώρες της Δυτικής Ευρώπης.

Η φυματίωση είναι νόσος μόνο των φτωχών .

 

Η φυματίωση είναι αερογενής νόσος και μπορεί εύκολα να προσβάλει οποιονδήποτε, φτωχό ή πλούσιο. Ωστόσο, ο συνωστισμός, η έλλειψη αερισμού, η περιορισμένη πρόσβαση στην υγιειονομική περίθαλψη, ο υποσιτισμός κλπ., προδιαθέτουν τους φτωχότερους ανθρώπους στη φυματίωση. Ορισμένοι πληθυσμοί πχ. μετανάστες, HIV οροθετικοί και ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς, οι ηλικιωμένοι και οι άστεγοι, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο. Άτομα που βρίσκονται σε στενή επαφή με αυτούς τους πληθυσμούς βρίσκονται επίσης σε κίνδυνο.

Η λοίμωξη με το m. tuberculosis ακολουθείται πάντα από την ανάπτυξη νόσου.

Μόνο το 10% των ανθρώπων που μολύνονται θα αναπτύξει φυματίωση κάποια στιγμή στη ζωή του. Ένα άτομο μπορεί να έχει μολυνθεί για χρόνια χωρίς να αναπτύξει τη νόσο. Κάποιος που έχει μολυνθεί με το βάκιλο της φυματίωσης μπορεί να μην ασθενεί γιατί το ανοσοποιητικό του σύστημα είναι αρκετά ισχυρό ώστε να προστατεύει τον οργανισμό του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα νοσήσει στο μέλλον.

Η θετική δερμοαντίδραση mantoux αποτελεί ένδειξη ενεργού φυματίωσης.

 

Η στοχευμένη δοκιμασία δερματικής φυματινο-αντίδρασης (Tuberculin skin test, TST) αποτελεί ένδειξη λοίμωξης με στέλεχος μυκοβακτηριδίου. Η δοκιμασία επιβεβαιώνει μόνο την έκθεση στη νόσο και όχι την παρουσία νόσου. Ένα άτομο έχει την νόσο μόνο εάν η Mantoyx είναι θετική, η νόσος είναι συμπτωματική και η λοίμωξη είναι μεταδοτική.

Η δερμοαντίδραση mantoux ήταν αρνητική, άρα δεν έχω φυματίωση

Λάθος. Περισσότερο από το 20% των ατόμων που έχουν μολυνθεί με το μυκοβακτηρίδιο δεν έχουν θετική Mantoux.
Η μικρή ή καθόλου αντίδραση στη δοκιμασία Mantoux συνήθως σημαίνει ότι δεν υπάρχει μόλυνση από φυματίωση αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις είναι δυνατόν να υπάρχει φυματίωση, παρά τα αρνητικά τεστ.

Λόγοι για μια ψευδώς αρνητική δοκιμασία περιλαμβάνουν:
  • Πολύ πρόσφατη μόλυνση με φυματίωση καθώς χρειάζονται οκτώ έως δέκα εβδομάδες για το σώμα ώστε να αντιδράσει στη δερματική δοκιμασία
  • Σοβαρά εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα (πχ ασθενής με AIDS, ή ατόμο που λαμβάνει  κορτικοστεροειδή ή χημειοθεραπεία).
  • Ο εμβολιασμός με ζωντανό ιό. Τα εμβόλια που περιέχουν ένα ζωντανό ιό, όπως η ιλαρά ή το εμβόλιο της ευλογιάς.
  • Λάθη κατά την πραγματοποίηση της δοκιμασίας. Μερικές φορές η φυματίνη μπορεί να ενέχεται πολύ βαθιά κάτω από την επιφάνεια του δέρματός. Στην περίπτωση αυτή η αντίδραση μπορεί να μην είναι ορατή. 
  •  

Οι εμπορικές μέθοδοι οροδιάγνωσης συνιστώνται για τη διάγνωση της φυματίωσης στα παιδιά.

 

Ο ΠΟΥ πρόσφατα (2011) υιοθέτησε αρνητική πολιτική και συνέστησε ότι οι υπάρχουσες εμπορικές μέθοδοι οροδιάγνωσης της φυματίωσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σε άτομα με πιθανή ενεργό πνευμονική και εξωπνευμονική φυματίωση, ανεξάρτητα από το εάν είναι φορείς του ιού HIV. Η σύσταση ισχύει επίσης και για τα παιδιά.

Μόνο οι ασθενείς με ενεργό νόσο έχουν ένδειξη χορήγησης αντιφυματικής αγωγής.

 

Για να καθοριστεί εάν ένα άτομο με θετική mantoux έχει αναπτύξει φυματίωση, απαιτείται περαιτέρω έλεγχος: ακτινογραφία θώρακος και εάν αυτή είναι παθολογική, διαδοχικές βακτηριολογικές εξετάσεις πτυέλων για την εύρεση του βακίλου. Ακόμα και εάν οι καλλιέργειες είναι αρνητικές, ο ιατρός μπορεί να συστήσει προφυλακτική αγωγή για 6-12 μήνες. Η στρατηγική αυτή μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου στο μέλλον.

Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012

21η Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down

Από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης


Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down

Φέτος, η Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down γιορτάζεται για 7η φορά στις 21 Μαρτίου. Καθιερώθηκε το 2006 με πρωτοβουλία του γιατρού Στυλιανού Αντωναράκη, καθηγητή Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης.

Στόχος της είναι η ευαισθητοποίηση και ενημέρωση της διεθνούς κοινότητας για το σύνδρομο Down. Η συγκεκριμένη ημερομηνία επιλέχθηκε, όχι τυχαία, από τα αριθμητικά δεδομένα του συνδρόμου (3ο χρωμόσωμα στο 21ο ζεύγος = 3.21).
Τι είναι το σύνδρομο Down

Ο Βρετανός γιατρός John Langdon Down ήταν ο πρώτος που περιέγραψε το σύνδρομο Down το 1866.

Το Σύνδρομο Down είναι μια χρωμοσωμική διαταραχή (η πιο συνηθισμένη στους ανθρώπους) που προκαλείται από την παρουσία ενός επιπλέον αντιγράφου του γενετικού υλικού στο 21ο χρωμόσωμα, είτε στο σύνολό του (Τρισωμία 21) ή σε μέρος του (μετάθεση).Προέρχεται κατά 90-95% από το ωάριο και 5-10% από το σπερματοζωάριο.

Τα αποτελέσματα και η έκταση της επιπλέον αντιγραφής ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των ανθρώπων. Η συχνότητα εμφάνισης του συνδρόμου Down, εκτιμάται σε 1 ανά 700 γεννήσεις περίπου, αν και είναι στατιστικά συχνότερη στους ανθρώπους που γίνονται γονείς σε μεγαλύτερη ηλικία, λόγω της παρουσίας μεταλλάξεων στα αναπαραγωγικά κύτταρα. Άλλοι παράγοντες μπορούν επίσης να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο.

Τα φυσιολογικά άτομα έχουν 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων στα κύτταρα τους. Κατά την σύλληψη τα ζεύγη των χρωμοσωμάτων διαιρούνται και αναδιατάσσονται για να σχηματιστούν τα ζεύγη του εμβρύου. Σε κάποιες περιπτώσεις αυτή η διαίρεση δεν γίνεται σωστά, με αποτέλεσμα τα κύτταρα του μωρού να έχουν ένα επιπλέον αντίγραφο του χρωμοσώματος 21, το οποίο προκαλεί το σύνδρομο Down, ή αλλιώς Τρισωμία 21. Αυτή είναι η συνηθέστερη περίπτωση εμφάνισης του συνδρόμου.


Οι τρεις μορφές του συνδρόμου 

  • Τρισωμία 21: Κάθε κύτταρο στο σώμα περιέχει ένα επιπλέον χρωμόσωμα 21.
  • Μετάθεση: Ένα επιπλέον κομμάτι του 21ου χρωμοσώματος συνδέεται ή «μετατίθεται» σε ένα άλλο χρωμόσωμα.
  • Μωσαϊσμός: Αντί για ένα επιπλέον 21ο χρωμόσωμα σε κάθε κύτταρο, υπάρχουν 46 χρωμοσώματα σε μερικά κύτταρα και 47 χρωμοσώματα σε άλλα.

Σύνδρομο Down και μητέρες μεγαλύτερης ηλικίας

Το σύνδρομο Down δεν είναι μια κληρονομική ασθένεια και τα ακριβή του αίτια δεν είναι γνωστά. Ο κίνδυνος εμφάνισης του γενικότερα συνδέεται με γυναίκες που γίνονται μητέρες σε μεγαλύτερη ηλικία. Παρόλο που οποιαδήποτε γυναίκα μπορεί να γεννήσει παιδί με αυτό το σύνδρομο, η πιθανότητα γέννησης μωρού με σύνδρομο Down είναι 1 στις 1500 στις γυναίκες ηλικίας 20 ετών, 1 στις 900 στις γυναίκες ηλικίας 30 ετών, ενώ αυξάνεται στις 1 στις 100 για γυναίκες από 40 ετών και πάνω.

Προγεννητικός Έλεγχος

Το Σύνδρομο Down στο έμβρυο μπορεί να εντοπιστεί μέσω του προγεννητικού ελέγχου. Σε όλες τις έγκυες γυναίκες προτείνονται σήμερα εξετάσεις για το σύνδρομο Down. Πρώτα γίνονται οι εξετάσεις διερεύνησης και αν τα αποτελέσματα υποδείξουν εγκυμοσύνη υψηλού κινδύνου, τότε ακολουθούν οι διαγνωστικές εξετάσεις.

Τετάρτη 29 Φεβρουαρίου 2012

Παγκόσμια Ημέρα Σπάνιων Παθήσεων

Δελτίο τύπου, από τη σελίδα του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Παγκόσμια Ημέρα Σπάνιων Παθήσεων

Βασικός σκοπός της Παγκόσμιας Ημέρας Σπανίων Παθήσεων είναι να ενημερωθεί και να ευαισθητοποιηθεί το ευρύτερο κοινό σχετικά με τις Σπάνιες Παθήσεις και τις επιπτώσεις τους στην ποιότητα ζωής των ασθενών.

Το θέμα της 29ης Φεβρουαρίου 2012 είναι: «Αλληλεγγύη», μια αξία που χαρακτηρίζει τις οργανώσεις των ασθενών με σπάνιες παθήσεις εν μέσω των διαφόρων εθνικών συνόρων και διαφορετικών ασθενειών. Το θέμα χρησιμεύει επίσης για να εστιάσει στη σημασία και την ανάγκη για συνεργασία και αμοιβαία υποστήριξη εκεί όπου οι ασθενείς είναι σπάνιοι, η εμπειρογνωμοσύνη ελάχιστη και τα άτομααντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις.

Στην Ελλάδα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα, προωθείται η ακόλουθη καμπάνια:

Κάποιοι προσπαθούν να γίνουν σπάνιοι μια ζωή... Κάποιοι άλλοι είναι σπάνιοι μια ζωή...
1.000.000 άνθρωποι την Ελλάδα,  το 10% του πληθυσμού της Ευρώπης, πάσχουν από μία σπάνια πάθηση.
Μία από τις 8.000 που γνωρίζουμε ως σήμερα.
Σπάνιοι αλλά μαζί Δυνατοί!

Η Παγκόσμια Ημέρα Σπανίων Παθήσεων διοργανώνεται σε κάθε χώρα, που είναι μέλος του EURORDIS (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Σπανίων Παθήσεων) από τις Εθνικές Ενώσεις Σπανίων Παθήσεων. Στην Ελλάδα διοργανώνεται από την ΠΕ.Σ.ΠΑ.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα ο Γενικός Διευθυντής του EURORDIS, Yann Le Cam, είχε παλαιότερα δηλώσει ότι: "τα κενά στην παροχή υπηρεσιών υγείας για τους ασθενείς με σπάνιες παθήσεις σε όλο τον κόσμο έχουν αυξηθεί. Για αυτό και αποτελεί δική μας ευθύνη να ενθαρρύνουμε τους ασθενείς να διεκδικήσουν ίσες ευκαιρίες στην πρόσβαση σε χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας και να απαιτήσουν την καλύτερη φροντίδα ανεξάρτητα από τον τόπο διαμονής και την κατάσταση της υγείας τους".

Οι σπάνιες παθήσεις είναι χρόνιες, εξελικτικές, εκφυλιστικές, συχνά θανατηφόρες και ιδιαίτερα επώδυνες. Σήμερα δεν υπάρχει θεραπεία για 6.000-8.000 περίπου σπάνια νοσήματα. Το 75% των περιπτώσεων αφορά παιδιά. Στη χώρα μας υπάρχουν 1.000.000 ασθενείς χωρίς την απαιτούμενη υποστήριξη. Παρατηρούνται ελλείψεις στην έρευνα, την επιστημονική γνώση, θεραπεία, καθώς επίσης και στη θεσμοθετημένη κοινωνική και ασφαλιστική κάλυψη.

Από την Επιστημονική Εταιρεία Σπάνιων Παθήσεων και Ορφανών Φαρμάκων και τον ιστότοπο της, αναμεταδίδουμε τα ακόλουθα στοιχεία:

Σπάνιες Παθήσεις - Γενικές Πληροφορίες

 

Μία ασθένεια, στην Ευρώπη, χαρακτηρίζεται σπάνια όταν προσβάλλει λιγότερα από 5 στα 10.000 άτομα. Οι περισσότερες σπάνιες ασθένειες είναι γενετικής φύσης και μπορεί να εκδηλωθούν είτε με τη γέννηση ή στην παιδική ηλικία, είτε στην ενήλικη ζωή.

Πρόκειται για πολύ σοβαρές χρόνιες ασθένειες που μπορεί να επιφέρουν απώλεια ζωής ή αναπηρία. Στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι ανίατες, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να εφαρμοστεί συμπτωματική θεραπεία και να βελτιωθεί έτσι η ποιότητα αλλά και το προσδόκιμο επιβίωσης του ασθενή.

Η έγκαιρη διάγνωση των ασθενειών αυτών είναι εξαιρετικά δύσκολη, λόγω της πολυπλοκότητας και της σπάνιας εμφάνισής τους, καθώς και λόγω της έλειψης σωστής πληροφόρησης και εμπειρίας από πλευράς των ιατρών.

Είναι πολύ πιθανό γιατροί να μην έρθουν ποτέ σε ‘επαφή’ με ένα σπάνιο νόσημα και άρα να υπάρχει πάντα το ρίσκο στη γέννηση ενός νεογέννητου με σπάνιο νόσημα να μην γίνει ποτέ ή σωστά η διάγνωση και άρα να μη δοθεί θεραπεία.

Ο Κατάλογος Σπανίων Παθήσεων θα εμπλουτίζεται και θα ενημερώνεται διαρκώς.

Ορφανά Φάρμακα - Γενικές Πληροφορίες

 

Ο χαρακτηρισμός "ορφανά" δόθηκε στα φάρμακα που δημιουργήθηκαν για τη θεραπεία των Σπανίων Παθήσεων, καθώς αυτές παρουσιάζονται σε χαμηλό ποσοστό στο σύνολο του παγκόσμιου πληθυσμού και δεν "υιοθετούνται" από τα ερευνητικά προγράμματα της φαρμακοβιομηχανίας.

Υπολογίζονται περισσότεροι από 25 εκατομμύρια στην Ευρώπη και μερικά ακόμα εκατομμύρια στον υπόλοιπο πλανήτη που πάσχουν από κάποια σπάνια πάθηση. Ο πολύς χρόνος που απαιτείται για την παραγωγή ενός φαρμάκου (10 ή και περισσότερα χρόνια), σε συνδυασμό με το πολύ μικρό ποσοστό των πασχόντων, αποτελούν τροχοπέδη στην παραγωγή και διάθεση σκευασμάτων για τις σπάνιες παθήσεις.

Χαρακτηριστικό είναι ότι από τις 6000 σπάνιες παθήσεις που είναι γνωστές μέχρι σήμερα, μόνο για τις 200-300 από αυτές υπάρχουν θεραπείες.

Ο Κατάλογος Ορφανών Φαρμάκων θα εμπλουτίζεται και θα ενημερώνεται διαρκώς.

Περισσότερες πληροφορίες για τις σπάνιες ασθένεις και τα ορφανά φάρμακα μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο της Επιστημονικής Εταιρείας Σπανίων Παθήσεων & Ορφανών Φαρμάκων (Ε.Ε.Σ.Π.Ο.Φ.).

 

Άλλοι χρήσιμοι σύνδεσμοι:

Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012

Παγκόσμια ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου

Δελτίο τύπου από τη σελίδα του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης


Παγκόσμια ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου

 

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Φεβρουαρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Γονέων με Καρκινοπαθή Παιδιά (ICCCPO), για την ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης για τις παιδικές νεοπλασίες (καρκίνους) και για την ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος σχετικά με τις ανάγκες των παιδιών που νοσούν από καρκίνο σε όλο τον πλανήτη.
Ο καρκίνος στα παιδιά είναι πολύ σπάνιος και με ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις. Αν η διάγνωση γίνει χωρίς καθυστέρηση τα ποσοστά ίασης είναι υψηλά:  οι σύγχρονες θεραπείες κάνουν την παρατεταμένη επιβίωση και την ανάρρωση όχι μόνο πιθανές αλλά και δυνατές για πολλούς παιδικούς καρκίνους. Τα τελευταία χρόνια, με την πρόοδο της ιατρικής και λόγω της επάρκειας φαρμάκων και καταρτισμένου επιστημονικού προσωπικού, ποσοστό 70% από τα παιδιά που έχουν πρόσβαση σε εξειδικευμένη θεραπεία γίνεται καλά.  Μέγιστο επίτευγμα της ιατρικής αποτελεί το γεγονός ότι οκτώ στα δέκα παιδιά με λευχαιμία σήμερα γίνονται καλά.
Τα παιδιά με καρκίνο πρέπει να θεραπεύονται σε ειδικά παιδιατρικά ογκολογικά τμήματα και να αντιμετωπίζονται από εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς που θα τα φροντίζουν όχι μόνο κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλά και στην περίοδο της επανένταξης.
Στον καρκίνο η  έγκαιρη διάγνωση είναι πρωταρχικής σημασίας. Θα πρέπει λοιπόν να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην εκπαίδευση των επαγγελματιών της υγείας ώστε να είναι σε θέση να διαγνώσουν έγκαιρα τη νόσο, και στη σωστή ενημέρωση των γονιών ώστε να απευθύνονται έγκαιρα στα παιδιατρικά νοσοκομεία.

 

Στατιστικά στοιχεία

 

Όπως είπαμε, τα παιδιά μπορεί να προσβάλλονται πολύ σπανιότερα από καρκίνο σε σχέση με τους ενήλικες, ωστόσο, ο καρκίνος παραμένει η συχνότερη αιτία θανάτου σε παιδιά μετά τα ατυχήματα.
Υπολογίζεται ότι, στον κόσμο, κάθε χρόνο, περίπου 250.000 παιδιά νοσούν από καρκίνο, από τα οποία μόνο ποσοστό 20% έχει δυνατότητα πρόσβασης σε σωστή ιατρική φροντίδα. Το 80% από αυτά, προέρχεται από χώρες μέσου και χαμηλού εισοδήματος. Πάνω από 150.000 θάνατοι κάθε χρόνο, θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, εάν υπήρχε δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης και εξειδικευμένης θεραπείας σε όλα τα παιδιά.
Στη χώρα μας, περίπου 300 παιδιά προσβάλλονται ετησίως από καρκίνο, κυρίως από λευχαιμία.

 

Ασυνήθιστα συμπτώματα

 

Παρόλο που η πρόληψη του καρκίνου στα παιδιά είναι γενικά περιορισμένη, απαιτείται ευαισθητοποίηση από πλευράς του παιδιάτρου, και γενικά της ιατρικής κοινότητας, έτσι ώστε ύποπτα συμπτώματα ή ευρήματα να αξιολογούνται και να παραπέμπονται έγκαιρα για εξειδικευμένο έλεγχο.

Τα ασυνήθιστα σημεία ή συμπτώματα περιλαμβάνουν:
  1. Εμφάνιση μάζας, όγκου ή οιδήματος σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος του παιδιού (πρόσωπο, λαιμό, μασχάλη, κοιλιά, βουβωνικές χώρες, όρχεις, πόδια)
  2. Απώλεια ενεργητικότητας του παιδιού, επίμονη κούραση
  3. Απότομες αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού
  4. Ανεξήγητη χλωμάδα
  5. Ξαφνική εμφάνιση μελανιών και μωλώπων στο παιδί
  6. Επίμονος, εντοπισμένος πόνος, πόνος στα οστά, πρήξιμο ή πρόβλημα στο βάδισμα του παιδιού
  7. Ανεξήγητος παρατεταμένος πυρετός
  8. Επαναλαμβανόμενες μολύνσεις
  9. Συχνοί πονοκέφαλοι που συχνά μπορεί να συνοδεύονται από εμετούς
  10. Ξαφνικές αλλαγές στα μάτια όπως στραβισμός και αλλαγές στην όραση του παιδιού
  11. Εμφάνιση προβλημάτων στην ισορροπία του παιδιού
  12. Διαπίστωση ότι υπάρχει άσπρη κηλίδα που φαίνεται δια μέσου της κόρης των ματιών
  13. Ανεξήγητη, υπερβολική ή γρήγορη απώλεια βάρους του παιδιού

Η ύπαρξη τέτοιων σημείων και συμπτωμάτων δεν δείχνει αναγκαστικά ότι το παιδί έχει κάποια μορφή καρκίνου αλλά επιβάλλει να γίνουν οι εξετάσεις που θα αποκλείσουν ή όχι, ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

 

Παιδικές μορφές καρκίνου

Οι παιδικές μορφές καρκίνου είναι συχνά διαφορετικές από τους καρκίνους ενήλικου τύπου με πολλούς τρόπους.

Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011

10 αλήθειες για το AIDS

10 αλήθειες για το AIDS από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS, την 1η Δεκεμβρίου 2011:


Ο HIV (human immunodeficiency virus - ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας) μολύνει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και καταστρέφει ή παρεμποδίζει τη λειτουργία τους. Η μόλυνση οδηγεί στην προοδευτική επιδείνωση του ανοσοποιητικού συστήματος, υπονομεύοντας την ικανότητα του σώματος να αντιμετωπίσει λοιμώξεις και ασθένειες. Το AIDS (Acquired immune deficiency syndrome - Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας) αναφέρεται στα πιο προχωρημένα στάδια της HIV λοίμωξης, και ορίζεται από την εμφάνιση οποιασδήποτε από περισσότερες από 20 ευκαιριακές λοιμώξεις ή καρκίνους.


Ο HIV μπορεί να μεταδοθεί από σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλάξεις (κολπική ή πρωκτική) ή μέσω στοματικού σεξ με ένα μολυσμένο άτομο, μέσω μετάγγισης μολυσμένου αίματος, με την ανταλλαγή μολυσμένων βελονών, συριγγών ή άλλων αιχμηρών αντικειμένων. Μπορεί επίσης να μεταδοθεί από τη μητέρα στο έμβρυο κατά τη διάρκεια της κύησης, ή από τη μητέρα στο παιδί κατά τη διάρκεια του τοκετού και του θηλασμού.


33.400.000 άνθρωποι ζουν με τον ιό HIV / AIDS σε όλο τον κόσμο, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων εντοπίζεται σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Υπολογίζεται ότι 2,7 εκατομμύρια άνθρωποι μολύνθηκαν με τον ιό το 2008.


Ο HIV / AIDS είναι η κύρια αιτία θανάτου από μολυσματική ασθένεια στον κόσμο, έχοντας ήδη κοστίσει μέχρι σήμερα περισσότερες από 27 εκατομμύρια ζωές. Σχεδόν 2 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από τον ιό HIV / AIDS.


Η συνδυασμένη αντιρετροϊκή θεραπεία (ART) εμποδίζει τον πολλαπλασιασμό του ιού HIV στο ανθρώπινο σώμα. Εάν η αναπαραγωγή του ιού HIV σταματήσει, τότε τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος είναι σε θέση να ζουν περισσότερο και να παρέχουν στον οργανισμό προστασία από λοιμώξεις.


Περίπου 5,2 εκατομμύρια οροθετικών ανθρώπων είχαν πρόσβαση σε αντιρετροϊκή θεραπεία (ART) σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος χώρες στο τέλος του 2009. Αυτό αντιπροσωπεύει μια δωδεκαπλάσια αύξηση σε σχέση με το 2003.
Παρά τα αναμφισβήτητα οφέλη από την συνδυασμένη αντιρετροϊκή θεραπεία (ART), η παγκόσμια κάλυψη είναι ακόμα σε χαμηλά επίπεδα. Οι κατευθυντήριες γραμμές θεραπείας που εξέδωσε ο ΠΟΥ το 2010 έχουν αυξήσει τον αριθμό των ανθρώπων που θα έπρεπε να λαμβάνουν την αντιρετροϊκή θεραπεία (ART) από περίπου 10 εκατομμύρια σε περίπου 15.


Πάνω από 2 εκατομμύρια παιδιά ζουν με τον ιό HIV / AIDS, σύμφωνα με στοιχεία του 2008. Τα περισσότερα από τα παιδιά αυτά ζουν στην υποσαχάρια Αφρική και είχαν προσβληθεί από τις HIV-θετικές μητέρες τους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού ή του θηλασμού. Σχεδόν 1.200 παιδιά μολύνονται με τον ιό HIV κάθε μέρα. Ο αριθμός των παιδιών που λαμβάνουν ART αυξήθηκε από περίπου 75.000 το 2005 σε 355.000 το 2009.


Η μετάδοση του ιού στο παιδί από τη μητέρα μπορεί σχεδόν εξ ολοκλήρου να αποφευχθεί, αλλά η πρόσβαση σε παρεμβάσεις πρόληψης παραμένει σε χαμηλά επίπεδα στις περισσότερες αναπτυσσόμενες χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Ωστόσο, έχει σημειωθεί πρόοδος. Το 2008, το 45% των εγκύων γυναικών που ζούσαν με τον ιό HIV έλαβαν αντιρετροϊκά φάρμακα για την πρόληψη μετάδοσης του ιού στο παιδί. Το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 10% το 2004.


Το 2007, η φυματίωση ήταν ο λόγος που πέθαναν περισσότερο από 450.000 ασθενείς με HIV, περίπου το 25% των θανάτων από HIV εκείνη τη χρονιά. Η πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν με HIV και έχουν φυματίωση βρίσκονται στην υποσαχάρια Αφρική (περίπου το 80% των περιπτώσεων σε παγκόσμιο επίπεδο), και από αυτούς περίπου το ένα τέταρτο βρίσκονται στη Νότια Αφρική.

10η

Μερικοί βασικοί τρόποι για την πρόληψη της μετάδοσης του ιού HIV:

Απέχετε από το σεξ, ή ασκείτε ασφαλείς πρακτικές σεξουαλικής συμπεριφοράς, όπως η χρήση προφυλακτικών
Κάνετε την εξέταση (και αντιστοίχως τη θεραπεία) για σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου και του HIV
Αποφύγετε τη χρήση ενέσιμων ναρκωτικών ουσιών, αλλά αν δεν λάβετε αυτό το μέτρο, χρησιμοποιείτε πάντα νέες βελόνες και σύριγγες μίας χρήσης
Διασφαλίστε ότι αν χρειαστείτε αίμα ή παράγωγα αίματος, αυτά έχουν ελεγχθεί για HIV.

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

1η Δεκεμβρίου - Παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS

Από τη σελίδα του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS

Φτάνοντας στο μηδέν: Μηδενίζουμε τις νέες μολύνσεις, μηδενίζουμε τους θανάτους από AIDS, μηδενίζουμε τις διακρίσεις

Η 1η Δεκεμβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS το 1988, με απόφαση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας και στη συνέχεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.

Το μήνυμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας κατά του AIDS είναι “Getting to Zero”, το οποίο αντανακλά τους στόχους του στρατηγικού σχεδίου του UNAIDS για την περίοδο 2011-2015 “Zero New HIV Infections. Zero Discrimination. Zero AIDS Related Deaths”.

Δηλαδή, "Φτάνοντας στο μηδέν: Μηδενίζουμε τις νέες μολύνσεις, μηδενίζουμε τους θανάτους από AIDS, μηδενίζουμε τις διακρίσεις".


AIDS & HIV

AIDS σημαίνει Acquired Immune Deficiency Syndrome, δηλαδή Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας και είναι μια ανίατη λοιμώδης νόσος που οφείλεται στον ιό HIV.

HIV σημαίνει Human Immunodeficiency Virus δηλαδή Ιός της Ανθρώπινης Ανοσολικής Ανεπάρκειας, και είναι ένας ιός που προσβάλλει το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου, το σύστημα δηλαδή που είναι υπεύθυνο για την άμυνα του οργανισμού ενάντια σε λοιμώξεις, νεοπλασίες και άλλες ασθένειες.

Οι ονομασίες HIV και AIDS μπορεί να συνγχέονται γιατί και οι δύο αυτοί όροι περιγράφουν την ίδια νόσο. Σκεφτείτε όμως το AIDS σαν μια προχωρημένη HIV νόσο. Ένα άτομο με AIDS έχει ένα ανοσοποιητικό σύστημα τόσο αποδυναμωμένο από τη δράση του HIV που συνήθως αρρωσταίνει από μία ή περισσότερες ευκαιριακές λοιμώξεις όπως πνευμονία (PCP) ή Σάρκωμα Καπόζι (KS), Σύνδρομο Επίσχνασης (απώλεια βάρους), βλάβες στην μνήμη, ή καρκίνους.

Αναλυτικά

Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2011

Εκπτωτική κάρτα για διαβητικούς

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο "Θέματα Διατροφής"



Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μία χρόνια παθολογική κατάσταση, που χαρακτηρίζεται από την την πλήρη έλλειψη ή την παραγωγή ανεπαρκούς ποσότητας ινσουλίνης, με αποτέλεσμα την εμφάνιση σοβαρών επιπλοκών όπως τύλφωση, νεφρική ανεπάρκεια, καρδιοπάθειες, νέκρωση άκρων, ακόμα και το θάνατο.

Εκτιμάται ότι παγκοσμίως 486 εκατομμύρια άτομα πάσχουν από κάποια μορφή διαβήτη (δεδομένα από Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας) ενώ τα στοιχεία για την Ελλάδα δείχνουν ότι περίπου 900.000 άτομα, δηλαδή 8% του συνολικού πληθυσμού, είναι πάσχοντες.

Το 1991 η Διεθνής Ομοσπονδία Διαβήτη θεσμοθέτησε  την Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη, στις 14 Νοεμβρίου, ενώ το 2007 η Ημέρα αναγνωρίστηκε και επίσημα από τα Ηνωμένα Έθνη.

Φέτος στη χώρα μας, η Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη, εκτός από ευκαιρία να ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού, είναι και ορόσημο έναρξης μίας δράσης που ενδέχεται να βοηθήσει σημαντικά τα διαβητικά άτομα στην καθημερινότητά τους: την Κάρτα προνομίων, μία εκπτωτική κάρτα, για ποικίλα καταναλωτικά προϊόντα και υπηρεσίες.

Πρόκεται για μία πρωτοβουλία της Ελληνικής Ομοσπονδίας για το Διαβήτη (ΕΛ.Ο.ΔΙ). Η κάρτα προνομίων αφορά όλα τα άτομα με διαβήτη τύπου 1 και τύπου 2 πανελλαδικά, ενήλικες και παιδιά. Για να γίνει κάποιος συνδρομητής χρειάζεται να συμπληρώσει την αίτηση και να προσκομίσει ένα δικαιολογητικό ότι είναι πάσχον πχ ιατρικό βιβλιάριο, ενώ υπάρχει μία συμβολική ετήσια συνδρομή των 3 €.

Περισσότερες πληροφορίες για την Κάρτα προνομίων μπορείτε να διαβάσετε εδώ ή στο τηλέφωνο
801 500 3535 (αστική χρέωση).

Σχετικοί σύνδεσμοι

Κάρτα προνομίων
ΕΛΟΔΙ  Ελληνική Ομοσπονδία Διαβήτη
Το λογότυπο της Παγκόσμιας Ημέρας Διαβήτη
Λίγα λόγια για το διαβήτη...
Η διατροφή στο διαβήτη


λέξεις κλειδιά: διαβήτης, διαβητης, διαβητικός, διαβητικος, κάρτα προνομίων, καρτα προνομιων, κάρτα διαβήτη, κάρτα διαβητικών, διαβητικούς, εκπτωτική κάρτα, diavitis, diavitikos, diavitiki karta, παγκόσμια ημέρα διαβήτη 2011,